II OSK 1046/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 229/16 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku chlewni postanawia: odrzucić wniosek

Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 229/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. P. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku chlewni. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia [...] lutego 2017 r., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego, bez wskazania na konkretny przepis prawa, podniósł, że Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Swoje stanowisko argumentuje tym, że wykonanie nakazu rozbiórki wiąże się z niebezpieczeństwem konieczności odbudowy w przypadku uwzględnienia skargi, a co za tym idzie poniesienia znacznych kosztów wykonania ponownie robót budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając zatem na uwadze, że skarżący kasacyjnie, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnioskiem o wstrzymanie wykonania objął zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek ten należało odrzucić. Nie ma możliwości rozważenia zasadności argumentów skarżącego kasacyjnie w kontekście przesłanek wstrzymania, bowiem żądanie to nie ma oparcia w przepisach prawa. Jedynie na marginesie wskazać trzeba, że nawet jeśli intencją skarżącego kasacyjnie było doprowadzenie do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki, to wniosek taki również nie mógłby być uwzględniony (o ile we wniosku precyzyjnie wskazano by tę decyzję). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016 r. wstrzymał - na wniosek skarżącego - wykonanie decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 stycznia 2016 r., a następnie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r. oddalił skargę w niniejszej sprawie. Wyrok ten - z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną - nie jest prawomocny. W tej sytuacji stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. wykonanie ww. decyzji pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia z dnia 16 czerwca 2016 r. i skarżący kasacyjnie dalej korzysta z udzielonej mu ochrony tymczasowej w zakresie decyzji pierwszoinstancyjnej. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.