II OPP 42/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jacek Chlebny, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Maria Czapska-Górnikiewicz, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi S. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 390/16 ze skargi S. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania

Skarga S. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 marca 2016 r. Postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną S. P. jako wniesioną osobiście. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 20 lipca 2016 r., gdyż zostało ono również sporządzone bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Skarżący pismem z dnia 22 września 2016 r. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2016 r. Postanowieniem z dnia 20 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 22 września 2016 r. jako nieopłacone. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. W piśmie z dnia 23 października 2017 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i wystąpił o przyznanie mu odszkodowania od Skarbu Państwa według obowiązujących norm. W uzasadnieniu podniósł, iż złożył w tej sprawie trzy wnioski o prawo pomocy i pomimo tego został wezwany do opłat sądowych. Zdaniem skarżącego, Sąd bezpodstawnie przedłuża postępowanie, odmawiając mu prawa pomocy, choć w innych sprawach przyznał mu zwolnienie od kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu, albowiem postępowanie w sprawie zostało prawomocnie zakończone. Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Oznacza to, że skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna jedynie w toku postępowania w sprawie, której dotyczy, bowiem zasadniczym celem tej skargi jest usunięcie stanu przewlekłości i spowodowanie rozpoznania toczącej się sprawy. W związku z tym stwierdzić należy, że niedopuszczalne jest zarówno wniesienie skargi na przewlekłość postępowania po zakończeniu postępowania, jak również przed jego wszczęciem. W tej sprawie postępowanie sądowe zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2017 r. oddalającym zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2017 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2016 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 20 lipca 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 17 maja 2016 r. o odrzuceniu skargi. W związku powyższym skarga na przewlekłość postępowania w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. w zw. z art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji