II OPP 10/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi P. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt II SPP/Kr 192/21 z wniosku P. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 244/21 ze skargi P. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru budowy odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skarga P. B. na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru budowy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 23 lutego 2021 r. Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję. W dniu 18 sierpnia 2021 r. wpłynął do Sądu wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy. W dniu 21 października 2021 r. do Sądu wpłynęło pismo P. B., w którym zawarto skargę następującej treści: "Wnoszę do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność i przewlekłość - w kontekście rozpatrzenia mojego wniosku o udzielenie mi prawa pomocy w sprawie, który z ostrożności procesowej ponawiam." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do art. 6 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.) skarga na przewlekłość powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (ust. 1), a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających to żądanie (ust. 2). Skargę niespełniającą warunków, o których mowa w art. 6 ust. 2 sąd odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy. Skarga P. B. nie zawiera żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie. Skarżący nie przytoczył również żadnych okoliczności na jej poparcie. Zatem skarga ta podlega odrzuceniu. Na marginesie należy jedynie dodać, że z treści art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 1 powołanej wyżej ustawy wynika, że skarga na przewlekłość postępowania może dotyczyć jedynie postępowania co do istoty sprawy. Nie jest natomiast dopuszczalna w stosunku do postępowań incydentalnych (ubocznych) inicjowanych w toku postępowania głównego (por. postanowienie NSA z 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt III OPP 50/21, jak również postanowienie SN z 24 marca 2021 r., sygn. akt I NSP 191/20 i cytowane w nich liczne orzecznictwo sądowe), takich jak postępowanie w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.