II GZ 997/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 222/16 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości po wznowieniu postępowania postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić H. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od zażalenia w wysokości 100 (sto) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r., oddalił wniosek H. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie uchylenia decyzji dotychczasowej i przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. I H. C. (dalej: skarżący) wraz z zażaleniem na postanowienie WSA w Gdańsku z 25 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 222/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, złożył "wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia". Objętym zażaleniem postanowieniem WSA w Gdańsku oddalił ten wniosek i w uzasadnieniu wskazał, że art. 196 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w skrócie: p.p.s.a., nie stanowi podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, od których przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie istnieje również odrębna regulacja dotycząca wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji organu administracji do czasu rozpoznania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jedynie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. W ocenie Sądu pierwszej instancji zgłoszony przez skarżącego wniosek nie mógł być przedmiotem merytorycznej oceny, bowiem brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji. II W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zmianę postanowienia WSA w Gdańsku o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, mające istotny wpływ na jego treść, naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: – art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne niezastosowanie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie zachodzi w stosunku do skarżącego niebezpieczeństwo wyrzą- dzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, – art. 195 § 2 p.p.s.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, iż złożony przez stronę wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie wstrzymania decyzji organu drugiej instancji nie ma charakteru oczywiście uzasadnionego, kiedy to w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego; – art. 196 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i mylne uznanie, iż Sąd nie może merytorycznie rozpoznać złożonego w zażaleniu wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2–4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Ponadto zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Należy podkreślić, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. W związku z tym zażalenie na postanowienie WSA z 24 maja 2016 r., jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.