II GZ 98/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 października 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 390/23 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe

Postanowieniem z 9 października 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 390/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a."), odmówił P. W. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący zaskarżając go w całości i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że nie zachodzą żadne okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. a także, że nie uprawdopodobnił faktu, iż w związku z wykonaniem decyzji nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podczas gdy w treści skargi z [...] lipca 2023 r. przytoczone zostały argumenty przemawiające za zasadnością wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Wyrokiem z 17 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę P. W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] maja 2023 r. w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżący złożył skargę kasacyjną od tego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do treści art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji przez wydanie wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienia NSA z: 21 grudnia 2023 r., sygn. akt II GZ 467/23; 3 października 2018 r., sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r., sygn. akt II GZ 414/21). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19). Jednocześnie, mając na względzie możliwość ponownego złożenia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie postępowania nie przesądza, czy stanowisko Sądu pierwszej instancji, który odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jest prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 §1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.