II GZ 901/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wr 306/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę W. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. W motywach postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wymieniona decyzja ZUS została doręczona skarżącemu w dniu 5 grudnia 2016 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do WSA we W.. Strona skargę złożyła w biurze podawczym organu w dniu 27 marca 2017 r. Wskazując na treść art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd stwierdził, że skarga została złożona z przekroczeniem terminu, który upływała z dniem 4 stycznia 2017 r., wobec czego podlegała ona odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący W. C. wniósł zażalenie na opisane postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Przyczyną odrzucenia wywiedzionej przez stronę skargi na rozstrzygnięcie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 listopada 2016 r. było stwierdzenie przez Sąd I instancji uchybienie terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Jak stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pakt 4a. Analiza akt administracyjnych sprawy wskazuje, co trafnie ustalił Sąd I instancji, że kwestionowane rozstrzygnięcie ZUS z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] doręczone zostało skarżącemu w dniu 5 grudnia 2016 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej tą decyzję. W takim stanie sprawy, skuteczny termin do wniesienia skargi na wymienioną decyzję, stosownie do treści przywołanego art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał z dniem 4 stycznia 2017 r. Złożenie skargi przez stronę w organie, w dniu 27 marca 2017 r., co potwierdza prezentata biura podawczego ZUS Oddział we W., stanowiło zatem uchybienie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, w konsekwencji zaś obligowało Sąd I instancji do odrzucenia tejże skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.