II GZ 87/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1103/16 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1103/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę odrzucił skargę W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych. Sąd orzekł również o zwrocie wpisu od skargi. W uzasadnieniu Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 18 listopada 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej, adwokat K. K., został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego W. K. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego załączył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa szczególnego, którego oryginał został załączony do skargi. Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że zostało ono udzielone przez skarżącego ww. adwokatowi: "w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na jednym automacie poza kasynem gry w G. przed organami administracyjnymi i sądami administracyjnymi". W ocenie Sądu z przedłożonego pełnomocnictwa nie wynika, jakiej konkretnie sprawy ono dotyczy. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie zażalenia bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Postanowieniu zarzucono rażące naruszenie: 1. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 57 § 1 p.p.s.a przez mylne uznanie, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w sposób wskazany w wezwaniu i w terminie w nim zakreślonym, a w rezultacie powyższego – niezasadne zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. 2. art. 39 i art. 40 p.p.s.a. poprzez uznanie, że odpis pełnomocnictwa przedstawiony w odpowiedzi na wezwanie Sądu nie upoważniał osoby która podpisała skargę do jej wniesienia w imieniu skarżącego; 3. art. 65 k.c. w związku z art. 40 p.p.s.a. poprzez dokonanie błędnej wykładni oświadczenia woli mocodawcy wyrażonego w treści pełnomocnictwa złożonego w odpowiedzi na wezwanie Sądu i błędne przyjęcie, że w zakresie ww. pełnomocnictwa nie mieści się umocowanie do złożenia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym w którym wydano zaskarżone postanowienie; 4. art. 36 pkt 2 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że załączone do akt sprawy pełnomocnictwo nie spełnia wymogów formalnych, chociaż z jego treści jednoznacznie wynika, kto je udzielił, w jakiej sprawie i że dotyczy ono występowania przed sądami administracyjnymi; 5. art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy zachodzą przesłanki do jego zastosowania; 6. art. 44 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy zachodzą przesłanki do jego zastosowania; 7. art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji, które to przepisy gwarantują każdemu prawo do rozpoznania jego sprawy przez niezawisły Sąd i zakazują zamykania drogi sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nadsyłając uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dnia 3 października 2016 r. wykonał wezwanie Sądu. Z załączonego dokumentu wynika kto udzielił pełnomocnictwa, komu zostało ono udzielone i kiedy. Wynika z niego również, że zostało ono udzielone "w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gry na jednym automacie poza kasynem gry w G. przed organami administracyjnymi i sądami administracyjnymi". Na marginesie już tylko wskazać należy, że oryginał uwierzytelnionego pełnomocnictwa wraz z opłatą skarbową znajdował się w aktach sprawy, stąd wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi było zbędne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.