II GZ 859/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 259/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 listopada 2024 r. nr BP.513.97.2024.0949.642662 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 16 lipca 2025 r. o sygn. akt VI SA/Wa 259/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 listopada 2024 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 27 grudnia 2024 r. P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca, spółka, strona) wniosła skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 stycznia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie: 1) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi; 2) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z KRS (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego) celem wykazania sposobu reprezentacji skarżącej spółki obejmującego swym zakresem dzień udzielenia pełnomocnictwa, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie - przy piśmie z dnia 26 lutego 2025 r. - pełnomocnik skarżącej przesłał pełnomocnictwo wraz z wydrukiem z KRS spółki. Zarządzeniem z dnia 18 marca 2025 r. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego z dnia 26 lutego 2025 r. pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: 1) wskazanie osoby, która podpisała się pod dokumentem pełnomocnictwa; 2) nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego spółki P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (ewentualnie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym), obejmującego swym zakresem czasowym dzień udzielenia pełnomocnictwa, z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu. W wezwaniu wskazano, że do pisma stanowiącego uzupełnienie braków formalnych skargi został załączony wyłącznie wydruk z Rejestru KRS spółki P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. (nr KRS [...]), w którym nie są ujawnione osoby fizyczne uprawnione do reprezentowania spółki P. Sp. z o.o. (nr KRS [...]), która to spółka jest ujawniona w Rejestrze KRS jako wspólnik reprezentujący spółkę skarżącą. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej przesłał wydruk z KRS spółki P. Sp. z o.o. oraz poinformował, że pełnomocnictwo zostało podpisane przez M.J. bądź przez J. C. (obecne nazwisko J.-C.). Pełnomocnik wskazał, że nie może stanowczo wskazać kto podpisał dokument pełnomocnictwa. Następnie zarządzeniem z dnia 12 maja 2025 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do przesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego do zastępowania strony skarżącej spółki (P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W.) przed WSA w Warszawie lub sądami administracyjnymi. Poinformowano pełnomocnika, że pełnomocnictwo jest podpisane nie w imieniu spółki, ale dla bliżej nieokreślnej osoby. W zakreślonym przez Sąd terminie - przy piśmie z dnia 3 czerwca 2025 r. - pełnomocnik skarżącej przesłał pełnomocnictwo podpisane przez M.J. Według Sądu I instancji, pełnomocnik strony nie uzupełnił braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu z dnia 12 maja 2025 r., gdyż przesłane przy piśmie z dnia 3 czerwca 2025 r. pełnomocnictwo podpisane przez M. J. nie dotyczy spraw strony skarżącej, tj. P. Sp. z o.o. Sp. k. W pełnomocnictwie tym, o ile wskazano, że dotyczy ono spraw przed sądami administracyjnymi, to nie wskazano czy dotyczy spraw spółki P. Sp. z o.o. Sp. k. Dokument ten zawiera ogólne stwierdzenie "prowadzenia mojej sprawy". Jednocześnie WSA uznał, że analiza przesłanego odpisu KRS P. Sp. z o.o. (k-53 akt sądowych) potwierdza, że M.J. był upoważniony do reprezentowania tej spółki, a w konsekwencji też strony skarżącej. Jak wynika bowiem z odpisu KRS strony skarżącej (k-35-36 akt sądowych) P. Sp. z o.o. jako komplementariusz P. Sp. z o.o. Sp. k. był uprawniony do reprezentacji strony skarżącej. Wobec braku określenia w dokumencie pełnomocnictwa datowanym na 27 grudnia 2024 r. konkretnej spółki, którą ma reprezentować adw. A. F., WSA nie mógł uznać w sposób dorozumiany, że dotyczy ono strony skarżącej. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 p.p.s.a. - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła żądaniu uzupełnienia braków formalnych, o czym świadczy fakt, przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego przez M. J., jak stwierdził sam Sąd osobę umocowaną do reprezentowania spółki – skarżącej; 2) naruszenie "art. 34, 35 § 2, art. 36 pkt 1 p 37 § 1", przez dokonanie sprzecznej, dowolnej i błędnej interpretacji treści pełnomocnictwa złożonego przez pełnomocnika, udzielonego przez stronę, z którego według oświadczenia mocodawcy M. J. wynika, że upoważnił wskazanego w treści dokumentu pełnomocnika do reprezentowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a złożenie tego dokumentu w odpowiedzi również na żądanie Sądu w konkretnym postępowaniu, jak miało to miejsce w tej sprawie nie pozostawia wątpliwości, o umocowaniu pełnomocnika do prowadzenia w imieniu skarżącego tej sprawy, inna interpretacja, czy wykładnia treści tego dokumentu jest błędna i niewłaściwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (art. 37 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że pełnomocnik strony nie uzupełnił braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu z dnia 12 maja 2025 r., gdyż przesłane przy piśmie z dnia 3 czerwca 2025 r. pełnomocnictwo podpisane przez M. J. nie dotyczy spraw strony skarżącej, tj. P. Sp. z o.o. Sp. k. Tej oceny nie może zmienić podnoszony w zażaleniu argument, że osoba która udzieliła pełnomocnictwa, tj. M.J. jest osobą, która może reprezentować skarżącą spółkę. Istotna jest bowiem treść złożonego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej. Zostało ono sformułowane w następujący sposób: "Upoważniam Adwokata A. F. do reprezentowania w postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, sporządzenia skargi kasacyjnej oraz prowadzenia mojej sprawy oraz reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z prawem do substytucji". Ze treści tego pełnomocnictwa wynika, że M.J. udzielił pełnomocnictwa do działania w imieniu własnym i w jego własnej sprawie, jako osoby fizycznej, a nie w sprawie skrzącej spółki. Przedłożone pełnomocnictwo jest jasne w swojej treści i brak jest podstaw do przeprowadzania innej analizy, niż językowa, przy wykładni jego treści, a zadaniem Sądu nie jest domyślanie się intencji strony. Nie ma podstaw do zastosowania rozszerzającej wykładni pełnomocnictwa. Sformułowanie pełnomocnictwa tak, aby obejmowało ono prawidłowe umocowanie do zastępowania przed sądem nie jest nadmiernie skomplikowane, tym bardziej, że zostało sporządzone pod okiem profesjonalnego pełnomocnika i przez niego nadane do Sądu. Zatem prawidłowo WSA uznał, że złożone pełnomocnictwo nie dotyczy spraw strony skarżącej, tj. P. Sp. z o.o. Sp. k. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że działanie polegające na złożeniu niewłaściwego w treści pełnomocnictwa, niezależnie od jego przyczyn, nie stanowi uzupełnienia braków formalnych skargi i uzasadnia jej odrzucenie w oparciu o przesłankę sformułowaną w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.