II GZ 858/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M S na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1967/16 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M S na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia[..] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 stycznia 2017 r. odrzucił wniosek M S o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [..] lipca 2016 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza. Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że skarżąca złożyła do WSA skargę, która została odrzucona postanowieniem z 12 grudnia 2016 r. ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia. W dniu 9 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie z 12 grudnia 2016 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. WSA odrzucając wniosek o przywrócenie terminu wskazał, że złożony przez skarżącą wniosek jest niedopuszczalny, ze względu na jednoczesne złożenie go wraz z zażaleniem. Czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu (zażalenia) i wniosku o przywrócenie tego terminu procesowego do dokonania czynności (do wniesienia skargi), wykluczają się wzajemnie, zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. W niniejszej sprawie Sąd I instancji odrzucił wniosek z uwagi na to, że został złożony przedwcześnie. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Sądu I instancji. W uzasadnieniu podała, że uchybiła terminowi nie ze swojej winy, ale z powodu choroby. Wyjaśniła, że ma depresję i nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jeżeli od postanowienia o odrzuceniu skargi złożone zostało zażalenie, to siedmiodniowy termin z art. 87 § 1 p.p.s.a., przewidziany na złożenie wniosku w przedmiocie przywrócenia terminu zaczyna swój bieg od daty doręczenia postanowienia rozstrzygającego, czy do uchybienia terminu faktycznie doszło. Przesądzenie kwestii uchybienia terminu do złożenia skargi otwiera stronie termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., jest aktualny dopiero wówczas, gdy zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął, czy też nie, przed jej dopełnieniem (por. postanowienia NSA z dnia: 23 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 207/17; 19 stycznia 2017 r., sygn. akt II GZ 1355/16; 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II GZ 222/12). Wobec tego dopiero nieuwzględnienie zażalenia na odrzucenie skargi sprawia, że aktualny staje się interes strony w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu, o ile nie złożyła go wcześniej. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony 9 stycznia 2017 r. i w tym samym dniu zostało złożone zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi. Zatem w momencie składania wniosku o przywrócenie terminu kwestia terminowości wniesienia skargi nie była przesądzona. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.