II GZ 823/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. N. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1585/16 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi E. N. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2017 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego E. N. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Jako podstawę prawną wezwania podano art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). E. N. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc, że w związku z nieuiszczeniem przez niego opłaty kancelaryjnej Sąd nie był zobowiązany do rozpatrzenia jego wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a w konsekwencji nie powinien doręczać mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których oddalono skargę, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2016 r., wydanym w trybie uproszczonym, oddalił skargę, a zatem sporządzenie i doręczenie stronie uzasadnienia tego wyroku nastąpiło na wniosek strony złożony po doręczeniu jej odpisu sentencji wyroku, w dniu 4 stycznia 2017 r. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2016 r., zostało sporządzone na wniosek skarżącego i doręczone mu w dniu 31 stycznia 2017 r. Nie jest przedmiotem sporu, że skarżący wraz z wnioskiem o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, do której wniesienia był zobowiązany na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika także, że skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jednak, co wymaga podkreślenia, opłata kancelaryjna uregulowana w art. 234 p.p.s.a. nie jest opłatą od wniosku o sporządzenie uzasadnienia, lecz stanowi ona opłatę za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wpłynięcie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku obliguje sąd do sporządzenia uzasadnienia wyroku na podstawie art. 141 § 2 p.p.s.a., niezależnie od okoliczności, czy wniosek taki został opłacony. W związku z powyższym Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej na podstawie art. 234 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.