II GZ 82/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 września 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 613/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, objętym zażaleniem postanowieniem z 4 września 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 613/20, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej cyt. jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18 % alkoholu. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona decyzja SKO w Łodzi została skutecznie doręczona A.K. (dalej: skarżący) w dniu 29 czerwca 2020 r. (zwrotne powiedzenie odbioru – akta administracyjne). Jak wynika z akt sprawy, 30 lipca 2020 r. skarżący wniósł do WSA w Łodzi, za pośrednictwem SKO w Łodzi, skargę na wyżej opisaną decyzję z [...] czerwca 2020 r. (koperta – k. 5 akt sądowych). Sąd pierwszej instancji stwierdził, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg 30 czerwca 2020 r. i upłynął 29 lipca 2020 r. Natomiast skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w Łodzi w dniu 30 lipca 2020 r., a zatem z uchybieniem terminu, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wnosił o przywrócenie uchybionego terminu. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zwolnienie z kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu od zażalenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zaskarżoną decyzję doręczono mu w dniu 30 czerwca 2020 r., w związku z tym termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 30 lipca 2020 r., nie zaś w dniu 29 lipca 2020 r., dlatego w ocenie skarżącego skarga została wniesiona z zachowaniem 30-dniowego terminu i brak było podstaw do jej odrzucenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że objętym zażaleniem postanowieniem z 4 września 2020 r. sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę na decyzję SKO w Łodzi z [...] czerwca 2020 r. z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że zaskarżona decyzja została odebrana przez skarżącego w dniu 29 czerwca 2020 r., co potwierdza data i podpis skarżącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Należy zauważyć, że ta sama data "29 czerwca 2020 r." widnieje zarówno przy podpisie skarżącego, jak i przy podpisie wydającego przesyłkę. Z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bowiem, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była awizowana 29 czerwca 2020 r. (data i podpis z pieczątką listonosza), a następnie odebrana w Agencji Pocztowej Łódź 84 w dniu 29 czerwca 2020 r. A zatem z dokumentu urzędowego, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru pisma, jednoznacznie wynika data doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji, stanowiąc dowód jej doręczenia w tej dacie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 września 2012 r., sygn. akt II OSK 1978/12, LEX nr 1328526). Daty doręczenia decyzji skarżący nie zakwestionował w sposób skuteczny, nie wskazał bowiem żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadnić prawdziwość zawartego w zażaleniu stwierdzenia, że "zaskarżoną skargą decyzję doręczono mu w dniu 30 czerwca 2020 r.". W tych okolicznościach prawidłowo sąd pierwszej instancji stwierdził, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg 30 czerwca 2020 r. i upłynął 29 lipca 2020 r. (środa), w związku z czym skarga nadana listem poleconym w dniu 30 lipca 2020 r. została wniesiona po upływie terminu. Zasadnie zatem sąd pierwszej instancji zastosował art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i orzekł o odrzuceniu skargi z powodu jej wniesienia z uchybieniem terminu. Nieusprawiedliwiony jest również podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 83 p.p.s.a. Przywołany przepis przewiduje zasady obliczania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym i składa się z pięciu jednostek redakcyjnych. W tej sprawie termin do wniesienia skargi został obliczony zgodnie z tym przepisem, a skarżący w żaden sposób nie uzasadnił w czym upatruje naruszenia tego przepisu i którego konkretnie paragrafu. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił o oddaleniu zażalenia.