II GZ 813/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 221/16 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2009 rok postanawia: oddalić zażalenie.

H. C. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Strona w żaden sposób nie uzasadniła złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 16 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 221/16 odmówił H. C. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2009. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu podkreślił, że skarżący nie wykazał, że zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Jak uznał WSA do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym strony. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych a także sytuacji rodzinnej. W ocenie Sądu takich danych strona nie przedłożyła i tym samym nie można zweryfikować, jaki jest stan majątkowy skarżącego, a zatem czy wykonanie decyzji polegającej na przyznaniu zmniejszonej płatności, wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu na powyższe postanowienie H. C. wniósł o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, mające istotny wpływ na jego treść, naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez jego błędne niezastosowanie w sprawie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie zachodzi w stosunku do skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Należy zauważyć, że sąd może na wniosek skarżącego, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności. Powołany przepis przewiduje zamknięty katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co oznacza, że sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku wyłącznie wtedy, gdy poprzez ich wykonanie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony. Skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 244). Ponadto wniosek powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Twierdzenia skarżącego powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Tymczasem – jak zasadnie zauważył Sąd pierwszej instancji – skarżący na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonego postanowienia może wywołać dla niego skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zarówno wniosek o wstrzymanie wykonania jak i zażalenie na postanowienie zostały sformułowane lakonicznie i w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawione przez skarżącego ogólnikowe stwierdzenia nie pozwalają na ocenę, czy w aktualnej sytuacji zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.