II GZ 799/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. Sp. z o.o. w restrukturyzacji w O. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2153/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w restrukturyzacji w O. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 kwietnia 2025 r., nr BP.702.2991.2024.E.1973.BKOE.2533 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2153/25 odrzucił skargę B. Sp. z o.o. w restrukturyzacji w O. Ś. (dalej: "strona skarżąca", "spółka") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 11 kwietnia 2025 r., nr BP.702.2991.2024.E.1973.BKOE.2533 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zarządzeniami z 8 lipca 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z KRS skarżącej (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków wróciła do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". W związku z tym, przesyłka została uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w dniu 11 sierpnia 2025 r. Termin na usunięcie braków upływał zatem 18 sierpnia 2025 r. Wobec nieuzupełnienia braków w terminie, Sąd I instancji odrzucił skargę. Na powyższe skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt niniejszej sprawy wskazuje na niewadliwość ustaleń Sądu I instancji, które stały się podstawą odrzucenia wniesionej przez stronę skarżącą skargi. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżąca – zarządzeniami z 8 lipca 2025 r. – wezwana została do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków została uznana za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 11 sierpnia 2025 r. Termin na usunięcie braków upływał zatem bezskutecznie 18 sierpnia 2025 r. W takim stanie sprawy niewadliwym było odrzucenie skargi, do czego obligował Sąd I instancji przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowiący, że sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie, a także art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiący, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.