II GZ 766/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt III SA/Po 1106/12 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące włączenia dowodu w sprawie wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia odrzucić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. o sygn. akt III SA/Po 1106/12 odrzucił skargę kasacyjną R. P. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 4 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące włączenia dowodu w sprawie wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. I W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że skarga kasacyjna wywiedziona przez skarżącego nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, zgodnie z wymogami art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wobec czego była niedopuszczalna, a w konsekwencji podlegała odrzuceniu. II Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. P. domagając się jego uchylenia w całości. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w imieniu skarżącego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie sporządziła żadna z powyżej wymienionych osób. Podkreślić należy, że skarżący został pouczony przez Sąd o bezwzględnym obowiązku w powyższym zakresie, tzn. o przymusie adwokacko-radcowskim. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.