II GZ 73/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 grudnia 2024 r. sygn. akt II SPP/Gl 173/24 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 sierpnia 2021 r. nr SKO.K/41.3/545/2021/10552/EŚ w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn. akt II SPP/Gl 173/24, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") w sprawie ze skargi H. K. (dalej jako: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 sierpnia 2021 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 października 2024 r., sygn. akt II SPP/Gl 173/24, którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 września 2024 r. oddalające wniosek skarżącego o zmianę postanowienia z dnia 9 listopada 2023 r. w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. Uzasadniając odrzucenie zażalenia skarżącego na ww. postanowienie Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wniesiony środek odwoławczy jest niedopuszczalny. II Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach z dnia 28 października 2024 r. nie przysługuje zażalenie. Postanowieniem tym rozpoznano bowiem sprzeciw skarżącego od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 września 2024 r., którym oddalono wniosek skarżącego o zmianę postanowienia z dnia 9 listopada 2023 r. w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, a więc także postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1), przy czym orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Sformułowanie, że sąd orzeka jako "sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu" oznacza, że, po pierwsze, postępowanie w tej sprawie jest dwuinstancyjne, po drugie, że na postanowienia wydane w tej sytuacji przez wojewódzki sąd administracyjny nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie przysługuje bowiem żaden środek zaskarżenia od postanowień wydanych przez sąd drugiej instancji. Ponadto w art. 194 § 1 p.p.s.a., w którym wskazuje się postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, na które przysługuje zażalenie, nie wymieniono postanowień wydawanych przez ten sąd w wyniku rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego. Także żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.