II GZ 723/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Gminy R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 11 września 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 451/14 w sprawie ze skargi Gminy R. na decyzję Zarządu Województwa Z. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w sprawie ze skargi Gminy R. na decyzję Zarządu Województwa Z. z dnia 11 lutego 2014 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej. Sąd I instancji wskazał, że z urzędu jest mu wiadome, iż postanowieniem z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt 1705/13, przedstawiono składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: "Czy ustalenie i nałożenie korekty finansowej, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) wymaga wydania decyzji administracyjnej?". Stwierdził, że skoro podstawą wydania zaskarżonej decyzji jest norma prawna objęta powyższym pytaniem, to wynik niniejszego postępowania zależy od wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały rozstrzygającej przedstawione zagadnienie prawne. Z tego powodu, zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozpoznania przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego skierowanego do niego pytania prawnego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Gmina R., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Zgodnie z art. 193 tej ustawy, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W myśl art. 197 § 2 ustawy, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu jest wiadome, że w dniu 27 października 2014 r. skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podjął uchwałę, rozstrzygającą zagadnienie prawne przedstawione w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2014 r. (sygn. akt II GPS 2/14). W związku z tym, ustała przyczyna zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie. Oznacza to, że postępowanie przed tym sądem zostanie podjęte z urzędu, stosownie do art. 128 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia