II GZ 722/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2934/15 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2934/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., działając na wniosek A. Spółki z o.o. w K., wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.). Zdaniem WSA we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, spółka w sposób należyty wyjaśniła, w jaki sposób wykonanie decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, położonej w B. przy ul. [...], spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Przedstawione przez skarżącą dokumenty potwierdzają zawarcie przez nią m.in. umowy o najem lokalu, w którym prowadzi działalność gospodarczą, a którą gdyby chciała rozwiązać, to tylko za wypowiedzeniem, w czasie którego będzie musiała płacić wynajmującemu czynsz. Sąd stanął zatem na stanowisku, że faktyczna konieczność zerwania przedmiotowej umowy skutkować będzie stratami finansowymi dla spółki. Za zasadnością udzielenia ochrony tymczasowej przemawia również – w ocenie Sądu I instancji – kwestia utraty pracy przez zatrudniony w aptece personel. Ponadto zamknięcie apteki doprowadzić może do odpływu klientów i personelu do innych aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Główny Inspektor Farmaceutyczny, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Naruszenie tego przepisu doprowadziło do bezpodstawnego wstrzymania wykonania decyzji pomimo niewystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem organu wniosek skarżącej jest nieuzasadniony, szczególnie, że postanowieniem z 29 lutego 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3081/15, WSA w Warszawie wstrzymał wykonanie decyzji GIF z 5 października 2015 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki spółki położonej w K. przy ul. [...]. Oznacza to, zdaniem organu, że skarżąca nie będzie musiała zakończyć prowadzenia działalności, ponieważ nadal będzie funkcjonowała apteka w K. Ponadto, zgodnie z zapisami KRS dotyczącymi Spółki sprzedaż detaliczna produktów leczniczych nie jest jedyną prowadzoną przez nią działalnością, co oznacza, że nie jest zagrożona płynność finansowa Spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych argumentów, więc podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki mogą zaś być skutkami faktycznymi lub prawnymi, których wystąpienie należy oceniać w kontekście okoliczności sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie uznał, że wykonanie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w B. może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. NSA w pełni podziela ocenę wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu, że okolicznościami przemawiającymi za udzieleniem ochrony tymczasowej są: konieczność zwolnienia pracowników, ponoszenie kosztów wynajmu lokalu, w którym znajduje się apteka, w razie wykonania decyzji, odpływ klientów i personelu. NSA nie podziela natomiast twierdzenia organu, że za odmową udzielenia ochrony tymczasowej przemawia okoliczność, że w KRS spółka podała liczne przedmioty działalności gospodarczej (w dziale 3). Fakt ten nie wpływa bowiem w żaden sposób na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków (opisanych powyżej) w razie zakończenia prowadzenia apteki ogólnodostępnej. Niezrozumiały jest argument organu, że w niniejszej sprawie wniosek skarżącej jest nieuzasadniony, ponieważ WSA w Warszawie postanowieniem z 5 października 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 3081/15, wstrzymał, na wniosek Spółki, wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki położonej w K. Stwierdzić należy, że decyzja dot. apteki ogólnodostępnej w K. stanowi odrębną sprawę i fakt wstrzymania wykonania tej decyzji nie może przemawiać za odmową wstrzymania decyzji, będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Ponadto NSA stwierdza, że powołane na poparcie stanowiska organu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2016 r. zostało uchylone przez NSA (postanowieniem z dnia 2 czerwca 2016 r., sygn. akt II GZ 514/16) i wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.