II GZ 690/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 2351/25 w zakresie odrzucenia skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r. nr KOC/1513/Ru/25 w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2351/25, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r. w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem pojazdu. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniami Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 lipca 2025 r. wezwano skarżącego M. W. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 6 sierpnia 2025 r., a doręczenie korespondencji w imieniu skarżącego pokwitowała G. W. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z 8 sierpnia 2025 r. zatytułowane "Uzupełnienie braków formalnych", w którym podał numer PESEL, jednakże w rejestrze opłat sądowych do dnia 20 sierpnia 2025 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że z uwagi na skuteczne doręczenie skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 6 sierpnia 2025 r., termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 13 sierpnia 2025 r. Wobec niewykonania wezwania w wyznaczonym terminie należało skargę odrzucić, bowiem zaktualizowały się przesłanki z art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. W., zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i nadanie sprawie dalszego biegu, a to w związku z prawidłowo wniesionym sprzeciwem przez skarżącego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakoby skarżący nie uzupełnił w zakreślonym przez Sąd terminie opłaty sądowej w wysokości 100 zł, przez co, mylnym zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skutkowo to nieuzupełnienie przez skarżącego wszystkich braków formalnych, do których wyzywał WSA. W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że podstawy wydania zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji doszukał się w rzekomym fakcie nieopłacenia przez skarżącego opłaty sądowej od skargi w wysokości 100 zł. W ocenie strony, ustalenie WSA, które legło u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia nie polega na prawdzie, bowiem skarżący dopełnił w terminie ww. opłaty. Do zażalenia załączono potwierdzenie wykonania przelewu bankowego na dowód uiszczenia opłaty sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jednocześnie w myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową, którą stosownie do treści art. 212 § 1 p.p.s.a. jest właśnie wpis, należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 zdanie drugie p.p.s.a., z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wspomniany art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepisy te składają się na regulację, zgodnie z którą strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego jest obowiązana uiścić od niej wpis sądowy. Zaniedbanie tego obowiązku, pomimo prawidłowego wezwania sądu do uzupełnienia braku fiskalnego, skutkuje zastosowaniem rygoru przewidzianego w przepisach prawa, przy czym jak powyżej wskazano, z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga nieopłacona pomimo wezwania podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy skarżący, składając skargę na decyzję SKO w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r., nie zawarł w niej swojego numeru PESEL, ani też nie uiścił od niej wpisu sądowego. Zasadnie zatem Sąd I instancji wezwał stronę do uzupełnienia braku fiskalnego (karta akt sądowych nr 7 oraz 10) i braku formalnego (karta akt sądowych nr 8) skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia tych wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Sądową korespondencję wzywającą skarżącego do wskazania numeru PESEL, uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także zawierającą odpis odpowiedzi na skargę i pouczenie o trybie uproszczonym rozpoznania sprawy doręczono dorosłemu domownikowi w dniu 6 sierpnia 2025 r. Prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, że skoro wezwania do uzupełnienia wskazanych braków zostały doręczone w dniu 6 sierpnia 2025 r., co wynika z zamieszczonego w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, dokumentującego skuteczne doręczenie przesyłki sądowej (karta akt sądowych nr 12), to siedmiodniowy termin na dokonanie wymaganych czynności upływał z dniem 13 sierpnia 2025 r. WSA zauważył również, że w odpowiedzi na wezwanie skarżący uzupełnił brak formalny skargi, przesyłając w dniu 11 sierpnia 2025 r. informację zawierającą jego numer PESEL (vide: data stempla pocztowego na kopercie – karta akt sądowych nr 14). Korespondencja ta nie zawierała jednak dowodu uiszczenia wymaganego wpisu sądowego, zaś w Rejestrze Opłat Sądowych sprawdzonym do dnia 18 sierpnia 2025 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (vide: karta akt sądowych nr 15). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie WSA uznał, że skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym do tego terminie, bowiem po wezwaniu uzupełnił jedynie brak formalny, wskazując swój numer PESEL. Skarżący nie ma racji twierdząc, że uiścił wymaganą opłatę w terminie. Jak wynika z załączonego do zażalenia potwierdzenia wykonania przelewu bankowego (karta akt sądowych nr 28) transakcja została wykonana dopiero w dniu 21 sierpnia 2025 r., a więc po terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności procesowej. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braku fiskalnego jest prawidłowe. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.