II GZ 676/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 1795/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. w D. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 5 marca 2024 r. nr 2018-12-UAE-47-P w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku przekazania danych dotyczących przelotu pasażera postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1795/24, odmówił E. w D., Zjednoczone Emiraty Arabskie (strona skarżąca, skarżąca, spółka) wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej (organ) z dnia 5 marca 2024 w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku przekazania danych dotyczących przelotu pasażera. Strona skarżąca wniosła zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie, żądając jego zmiany przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także zasądzenia od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 7 maja 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1795/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę strony skarżącej. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 zd. 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu, jeżeli stało się bezprzedmiotowe. W przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne, w ramach którego wydano objęte wniesionym zażaleniem postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienie z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1795/24), zostało zakończone w związku z wydaniem w dniu 7 maja 2025 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego skargę. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że po wydaniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności staje się bezprzedmiotowe, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu (por. np. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19; z 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II GZ 115/21; 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GZ 97/23). W takiej sytuacji kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności przestaje być – co najmniej tymczasowo – aktualna w zakończonym postępowaniu pierwszej instancji, a jeżeli orzeczenie kończące to postępowanie nie stało się prawomocne – kompetencja w zakresie udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, o ile w postępowaniu drugiej instancji zostanie złożony nowy wniosek o udzielenie tego rodzaju ochrony. Na powyższą oceną prawną nie miała natomiast wpływu obowiązująca od dnia 10 września 2025 r. ustawa z dnia 9 lipca 2025 r. o zmianie ustawy o przetwarzaniu danych dotyczących przelotu pasażera (Dz.U. z 2025 r. poz. 1179) oraz wynikająca z niej regulacja intertemporalna, albowiem przesłanka bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego w związku z wydaniem wyroku przez Sąd Wojewódzki ma charakter uprzedni względem szczególnej podstawy umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnej, o której mowa w art. 2 ust. 2 ww. ustawy nowelizującej. Mając powyższe na uwadze oraz działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.