II GZ 673/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K.G. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt II GZ 673/17 o oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 lipca 2017 r. sygn. akt I SAB/Sz 6/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K.G. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie pozostawienia wniosku o umorzenie należności z tytułu ubezpieczeń społecznych bez rozpoznania postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt II GZ 673/17 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oddalił zażalenie K.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 lipca 2017 r. sygn. akt I SAB/Sz 6/17 w sprawie z jego skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie pozostawienia wniosku o umorzenie należności z tytułu ubezpieczeń społecznych bez rozpoznania. Pismem z dnia 1 października 2017 r. K.G. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako naruszającego jego prawa konstytucyjne, w tym prawo do sądu i porządek prawny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt II GZ 673/17 nie jest dopuszczalne. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie (pkt 1-10). Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, o czym skarżący został prawidłowo pouczony przy piśmie z dnia 15 września 2017 r. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Z uwagi na niedopuszczalność zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.