II GZ 658/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 12 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Wr 608/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. – obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 608/16 odrzucił zażalenie R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2017 r. odmówiono skarżącemu zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2017 r. Pismem z dnia 27 lutego 2017 r., nadanym w urzędzie pocztowym 28 lutego 2017 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wniósł zażalenie na opisane wyżej postanowienie. Zażalenie to zostało przesłane przez WSA w Warszawie do WSA we Wrocławiu w dniu 10 marca 2017 r. Sąd I instancji wyjaśnił, że w przypadku wniesienia zażalenia za pośrednictwem niewłaściwego sądu administracyjnego sąd ten powinien przekazać sprawę właściwemu sądowi. O zachowaniu natomiast terminu do wniesienia zażalenia decyduje data jego nadania przez sąd, do którego zostało wniesione na adres właściwego sądu. W konsekwencji WSA wskazał, że zażalenie skarżącego zostało złożone w dniu przekazana go przez WSA w Warszawie właściwemu sądowi (za którego pośrednictwem zażalenie powinno być złożone) czyli WSA we Wrocławiu, tj. 10 marca 2017 r. Termin do wniesienia zażalenia upływał natomiast w dniu 2 marca 2017 r., a zatem zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zaskarżył je w całości oraz wniósł o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu, bowiem postanowienie o odrzuceniu zażalenia jest prawidłowe. Na wstępie należy zauważyć, że w rozpatrywanym zażaleniu nie są kwestionowane ustalenia faktyczne przyjęte przez Sąd I instancji czyli to, że zażalenie strony zostało nadane do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Warszawie, a Sąd ten przekazał je do WSA we Wrocławiu w dniu 10 marca 2017 r. Nie jest również w żaden sposób podważane to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pouczył skarżącego o tym, że zażalenie należy wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, za pośrednictwem WSA we Wrocławiu. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący został prawidłowo pouczony. Przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Sądu I instancji z dnia 26 maja 2017 r. o odrzuceniu zażalenia z uwagi na wniesienie go po terminie. Zatem w niniejszej sprawie badaniu podlega tylko kwestia czy zażalenie zostało wniesione skutecznie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez stronę środka odwoławczego do sądu lub organu niewłaściwego, sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu sądowi, organowi administracji publicznej celem nadania dalszego biegu. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia środka odwoławczego decyduje data nadania przez sąd lub organ niewłaściwy na adres właściwego sądu lub organu administracji publicznej. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają jednoznacznie, że stosownie do treści art. 194 § 1 zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia - art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Z brzmienia przytoczonych przepisów wynika wyraźnie, że dla zachowania terminu zaskarżenia konieczne jest prawidłowe, to jest zgodne z przepisami prawa, wniesienie zażalenia. W świetle powołanych regulacji nie można uznać za wystarczające terminowego nadania pisma w placówce pocztowej, jeśli środek odwoławczy został skierowany do niewłaściwego adresata, a więc podmiotu innego, którego działanie jest kwestionowane w drodze zażalenia. Odejście od ujęcia restrykcyjnego w tym względzie, tj. wprowadzenie skutku w postaci zachowania terminu, mimo skierowania pisma do niewłaściwego organu lub sądu, musi być przez ustawodawcę wyraźnie przewidziane. Bezspornym jest, co zostało już podkreślone, iż skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Termin do wniesienia zażalenia upływał 2 marca 2017 r. Skarżący w dniu 28 lutego 2017 r. nadał zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który przekazał je – właściwemu WSA we Wrocławiu – w dniu 10 marca 2017 r. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo ustalił, iż zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu i podlegało odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.