Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II GZ 655/13

Postanowienie NSA z 19 listopada 2013 r., II GZ 655/13 – ulgi w spłacaniu należności pieniężnych

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
19 listopada 2013
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. W. I. S.A. w E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 września 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 352/09 w przedmiocie odmowy wykładni wyroku w sprawie ze skargi T. W. I. S.A. w E. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: oddalić zażalenie

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem zaskarżonym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił wykładni wyroku tego Sądu z 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Ol 352/09, w sprawie ze skargi T. W. I. S.A. w E. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Sąd I instancji stwierdził, że konieczność wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Nie mieści się natomiast w ramach wykładni wyroku żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości nie powinna budzić zarówno sentencja jak i uzasadnienie wyroku. Sąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotem wniosku zgłaszanego w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., mają być wątpliwości odnoszące się do orzeczenia, nie zaś wyjaśnienie sposobu dalszego postępowania w sprawie administracyjnej i sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Ewentualne zarzuty co do rozstrzygnięcia sądu mogły być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś we wniosku o wykładnię orzeczenia. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu, zapadłym po wyroku z dnia 27 maja 2009 r., strona miała możliwość zaskarżenia aktu (decyzji) organu we właściwym trybie i terminie. Sąd I instancji podniósł, że ewentualne zarzuty co do rozstrzygnięcia sądu mogły być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś we wniosku o wykładnię orzeczenia. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu, zapadłym po wyroku z dnia 27 maja 2009 r., strona miała natomiast możliwość zaskarżenia aktu (decyzji) organu we właściwym trybie i terminie. W zażaleniu na powyższe postanowienie [...] S.A. w E. wniosła o jego uchylenie i dokonanie wykładni wyroku z 27 maja 2009 r. Zdaniem skarżącej możliwe są dwie interpretacje wyroku z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 352/09 - jedna, zgodnie z którą decyzje ZUS zostały uchylone w całości i druga, zgodnie z którą zostały one uchylone w części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, przy czym postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu wykonania wyroku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98, Lex nr 75533). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść zażalenia, a także treść wniosku o wykładnię wyroku stanowią w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu I instancji zaprezentowanym w wyroku z dnia 27 maja 2009 r. Podniesione przez żalącego argumenty wskazują, że w istocie inaczej rozumie on znaczenie kwestionowanych fragmentów uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, których wykładni się domaga, lecz zaprezentowanego stanowiska Sądu nie podziela. Wykracza to znacznie poza przewidzianą w art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucję wykładni wyroku, bowiem wykładnia taka nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1312/04, niepubl.). W świetle powyższych ustaleń uznać należy, iż Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu zasadnie odmówił wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2009 r. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
31 października 2013
Skarżony organ
Inne
Sędziowie
Czesława Socha /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny