II GZ 64/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. F. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt II GZ 64/24 w zakresie oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 777/23 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu w sprawie ze skargi T. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 3 października 2023 r., nr SKO.472.1769.571.2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić zażalenie

I Postanowieniem objętym zażaleniem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie T. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 777/23, w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu uiszczonego wpisu, w sprawie ze skargi T. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 3 października 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zażalenie T. F. nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem nie podważa prawidłowości postanowienia Sądu I instancji. II Pismem z dnia 25 marca 2024 r., które uzupełnił pismami z 27 marca, 2 kwietnia oraz 26 kwietnia 2024 r., T. F. zakwestionował powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zaskarżone orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało doręczone skarżącemu wraz z pouczeniem, iż jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r., poz.1634; dalej: ppsa), zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wymienionych w tym przepisie (pkt 1-10). Z art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 ppsa wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Mając na uwadze, że kwestionowanie środkiem odwoławczym postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 i art. 197 ppsa orzekł jak w sentencji.