II GZ 624/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2509/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2509/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie od postanowienia WSA w Warszawie z dnia 31 marca 2014 r. w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Sąd wskazał, że W. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem Sądu z dnia 31 marca 2014 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalną pełnomocnik (adwokata), wniósł zażalenie od powyższego postanowienia. Sąd pierwszej instancji odrzucając zażalenie podkreślił, iż pełnomocnik skarżącego otrzymała postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2014 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie w dniu 19 maja 2014 r., natomiast data stempla pocztowego na kopercie zawierającej zażalenie wskazuje, że zostało ono nadane w dniu 23 czerwca 2014 r., zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia, który upływał w dniu 26 maja 2014 r. W. K. (reprezentowany przez adwokata) złożył zażalenie na wskazane wyżej postanowienie Sądu pierwszej instancji. Wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez przyznanie mu prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że – stosownie do przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) – na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje zażalenie. Stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.sa., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl z kolei art. 178 w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie. W rozpatrywanej sprawie, jak wskazał WSA w Warszawie, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis postanowienia Sądu z dnia 31 marca 2014 r. wynika, że została ona doręczona skarżącemu w dniu 19 maja 2013 r. Wobec tego siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 26 maja 2014 r. Skarżący nadał zażalenie w dniu 23 czerwca 2014 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji