II GZ 621/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 856/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg H. C. i M. Sp. z o.o. w likwidacji w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r. nr 407.285/AH/X/2025 40.668/X/2025 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 maja 2025 r. sygn. akt II SA/Bk 856/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił, na wniosek H. C. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 11 kwietnia 2025 r. nr 407.285/AH/X/2025 40.668/X/2025 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący w ogóle nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jedynie wskazał na niezgodność z prawem decyzji oraz jej wydanie z uchybieniami w zakresie prawidłowości oceny rażącego naruszenia prawa decyzją o pierwotnej rejestracji na terenie Polski ciągnika marki Belarus, którego kolejnym właścicielem stał się skarżący. Nie podał jakichkolwiek argumentów wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia bezpośrednio jemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które mogą powstać w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Roli takich argumentów nie mogą pełnić zarzuty merytoryczne odnośnie legalności decyzji. W tej sytuacji Sąd I instancji uznał, że wobec braku jakiejkolwiek argumentacji i niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega oddaleniu jako nieuzasadniony. Sąd nie dopatrzył się też z urzędu przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku zważywszy na to, że decyzja stwierdzająca nieważność pierwotnej rejestracji na terenie Polski pojazdu, którego skarżący stał się kolejnym właścicielem, nie ma bezpośredniego przełożenia na sytuację prawną kolejnego nabywcy pojazdu. Kolejna rejestracja pojazdu już zarejestrowanego w Polsce jest powiązana z pierwotną rejestracją pojazdu ale podważenie kolejnej rejestracji wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania eliminującego z obrotu prawnego decyzję o kolejnej rejestracji pojazdu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na jego treść, mianowicie art. 61 § 3 pkt 1 p.p.s.a. poprzez niezasadna odmowę wstrzymania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy pojazd marki BELARUS 1025.2 nr nadwozia [...] jest wykorzystywany przez skarżącego do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, zaś jego wycofanie z ruchu spowoduje niemożność wykonywania działalności gospodarczej i czerpania z niej korzyści, a zatem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentację na poparcie powyższego zarzutu skarżący przedstawił w uzasadnieniu zażalenia. Do zażalenia załączył kopie następujących dokumentów: ewidencja przychodów – narastająco za okres 01.01.2025 – 31.05.2025 r., lista środków trwałych na dzień 16.06.2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej – "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji służy ochronie tymczasowej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby wywołać decyzja ostateczna, zanim zostanie przeprowadzona sądowoadministracyjna kontrola jej legalności. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, okoliczności i faktów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 26 marca 2024 r., sygn. akt I GZ 321/24; 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07; 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11; 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ocena wniosku dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa, który zasadnie uznał, że zawarty w skardze na decyzję wniosek nie zawierał argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak już wyżej wspomniano, wnioskodawca jest zobowiązany uprawdopodobnić, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie skutkował niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżący tego nie uprawdopodobnił, gdyż nie uprawdopodobnił podniesionych we wniosku okoliczności. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, również z załączonych do zażalenia kopii dokumentów nie wynika, aby zaktualizowała się przesłanka przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej. Skarżący nie wykazał, że wycofanie z ruchu pojazdu marki BELARUS 1025.2 spowoduje wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem z treści zażalenia oraz załączonych do niego kopii dokumentów to nie wynika. Zgodnie z informacjami wynikającymi z tych dokumentów skarżący dysponuje kilkoma pojazdami, które służą do prowadzenia działalności gospodarczej, natomiast z dokumentacji finansowej wynika, że po wydaniu zaskarżonej decyzji SKO w Białymstoku skarżący wciąż uzyskiwał przychód z działalności gospodarczej i to w kwocie nieodbiegającej znacznie od tych uzyskanych w poprzednich miesiącach 2025 r. Powyższe nie świadczy zatem o tym, że skarżący nie jest w stanie prowadzić działalności gospodarczej. W świetle przedstawionych argumentów, nie było podstaw, aby zaskarżone postanowienie Sądu I instancji uznać za nieprawidłowe. Wyjaśnienia wymaga również, że nieuwzględnienie żądania strony o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności nie uniemożliwia złożenia ponownie takiego wniosku i udzielenia ochrony tymczasowej, o ile zaktualizują się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. do wykazania których zobowiązany jest wnioskodawca. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.