II GZ 615/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 maja 2017 r.; sygn. akt III SA/Po 1130/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] września 2015 r.; nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 30 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. P. na postanowienie Dyrektora Wojewódzkiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Poznaniu z [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na 2004 r. Wskazał, że pismem z 13 października 2015 r. R. P. wniósł skargę na powyższe postanowienie Dyrektora WOR ARiMR w Poznaniu. Postanowieniem z 9 marca 2016 r. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, w związku z czym zarządzeniem z 19 października 2016 r. wezwano go do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie, pismem z 4 listopada 2016 r. skarżący wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sadowych. Postanowieniem z 16 marca 2017 r. NSA oddalił zażalenie na zarządzenie (sygn. akt II GZ 169/17). Po rozpatrzeniu kolejnego wniosku skarżącego o prawo pomocy referendarz sądowy postanowieniem z 27 października 2016 r. umorzył postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, które zostało utrzymane w mocy postanowieniem z 11 stycznia 2017 r. Zarządzeniem z 8 maja 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 29 maja 2017 r. skarżący poinformował Sąd, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia o wysokości wpisu Sąd I instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: ppsa) odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. P. wniósł o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 zdanie 1 ppsa Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 230 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku stanowią przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Należą do nich: podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 ppsa) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne ppsa). W tej sprawie wnoszący skargę nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani też na podstawie orzeczenia sądu. W związku z tym, że skarżący pomimo wezwania z 9 maja 2017 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu z dnia 19 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, które zostało skarżącemu doręczone w dniu 22 maja 2017 r., wpisu tego nie uiścił, Sąd prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Zażalenie okazało się zatem nieuzasadnione. Z powyższych względów, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.