II GZ 595/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Sieńczyło–Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 480/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zwrotu środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 480/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. W. wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie nakazu zwrotu środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Sąd I instancji wskazał, że w piśmie z dnia 28 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2016 r. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w dniu 22 kwietnia 2016 r. otrzymał decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] kwietnia 2016 r. nakazującą zwrot, wraz z należnymi odsetkami, kwoty 226.692,60 zł. W ocenie skarżącego egzekucja tej kwoty z rachunku bankowego prowadzona jest w oparciu o tytuł wykonawczy wydany bez podstawy prawnej. Tytuł ten został bowiem wydany przed dniem wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. Według Sądu I instancji skarżący był zobowiązany wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej: p.p.s.a.), uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie wniosku winno bowiem wskazywać na okoliczności uzasadniające jego żądanie, przy czym okoliczności te muszą mieć charakter zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W ocenie Sądu I instancji rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia, ponieważ jego uzasadnienie sprowadza się do przedstawienia stanowiska skarżącego, co do zgodności z prawem prowadzonej wobec niego egzekucji z rachunku bankowego. Tego rodzaju zarzuty skarżący powinien podnieść w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Sąd w postępowaniu dotyczącym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie mógł brać ich pod uwagę. Brak jest natomiast w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jakiejkolwiek argumentacji odnoszącej się do sytuacji finansowej skarżącego, która mogłaby przemawiać za pozytywnym rozpoznaniem ww. wniosku. J. W. złożył zażalenie na postanowienie Sądu I instancji, domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu zażalenia skarżący zakwestionował zaskarżoną do Sądu I instancji decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz poprzedzającej ją decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] kwietnia 201 6 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co zasługuje na szczególne podkreślenie w sprawie, obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zatem zobligowana do wykazania, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd I instancji nie uznał zasadności złożonego wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej ze względu na brak wykazania jakiejkolwiek argumentacji odnoszącej się do sytuacji finansowej skarżącego, która mogłaby przemawiać za pozytywnym rozpoznaniem ww. wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, bowiem skarżący w uzasadnieniu zażalenia nie podważał prawidłowości przyjęcia, że tylko konkretne dane przedstawione we wniosku mogłyby dać Sądowi I instancji możliwość dokonania oceny wniosku i ewentualnie wtedy dopiero uznać go za skuteczny. W tym miejscu wymaga podkreślenia, że ustawodawca zdecydował się na uzależnienie udzielenia ochrony tymczasowej od oceny okoliczności poszczególnych przypadków, ocena ta wymaga dla swej miarodajności dysponowania przez sąd konkretnymi i aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji wnioskodawcy, dopiero bowiem ich konfrontacja z ewentualnymi wynikającymi z zaskarżonej decyzji konsekwencjami, może prowadzić do stwierdzenia wystąpienia przesłanki zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że prowadzona egzekucja z rachunku bankowego, prowadzona jest w oparciu o tytuł wykonawczy wydany bez podstawy prawnej. Tytuł ten został bowiem wydany przed dniem wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. To zaś uniemożliwia skarżącemu wykonywanie swoich zobowiązań finansowych względem pracowników, kontrahentów i organów podatkowych. W związku z powyższym Sąd I instancji trafnie uznał, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zażalenie nie zasługiwało zatem na uwzględnienie. W tym miejscu wymaga również podkreślenia, że przy ocenie, czy w sprawie wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd administracyjny nie jest uprawniony do badania legalności zaskarżonego aktu administracyjnego. Z woli ustawodawcy powodem wstrzymania wykonania decyzji nie może być bowiem jej nielegalność, lecz potencjalne skutki związane z jej wykonaniem przed przeprowadzeniem kontroli sądowej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.