II GZ 581/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 kwietnia 2025 r. sygn. akt III SA/Gl 76/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA", "Sąd pierwszej instancji") postanowieniem z 22 kwietnia 2025 r. sygn. akt III SA/Gl 76/25 odmówił P. S. (dalej: "skarżący") wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, wskazał jedynie ogólnikowo okoliczności mające stanowić dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków powołując się na fakt, że skarżący wykonuje zawód kierowcy zawodowego i jest to główne źródło utrzymania jego i jego rodziny a także na stan zdrowia skarżącego. Brak jest jednakże szczegółowego odniesienia się do wymagań i warunków pracy skarżącego, skutków w stosunku do niego jakie miałaby spowodować zaskarżona decyzja a także przedłożenia na te okoliczności stosownej dokumentacji korespondującej z oświadczeniami dotyczącymi skarżącego, jak również członków jego rodziny. Trudno jest bowiem na podstawie samego tylko wniosku niezobrazowanego żadnym dodatkowym materiałem źródłowym ustalić wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową strony. W konsekwencji WSA stwierdził, że brak powyższych danych w połączeniu z niedołączeniem stosownych dokumentów do wniosku uniemożliwił zweryfikowanie, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w całości, przeprowadzenia dowodu z wydruku CEiDG celem ustalenia jego treści, w tym faktu zakresu prowadzonej działalności gospodarczej przez skarżącego i konieczności dysponowania uprawnieniami do prowadzenia pojazdów, zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na jego treść, a to art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien odnosić się do konkretnych (realnych) zdarzeń (okoliczności, które mogą wystąpić w przyszłości) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Strona powinna w tym celu należycie uzasadnić złożony wniosek, tj. poprzeć go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania wspomnianego aktu lub czynności występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i aktualnych dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, objęte kontrolą postanowienie Sądu pierwszej instancji o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest zgodne z prawem i nie podważa go argumentacja zażalenia. Przede wszystkim zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że strona nie uprawdopodobniła, że nieudzielenie jej ochrony tymczasowej może pociągnąć za sobą skutki, w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania po jej stronie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wykazał swojej sytuacji finansowej oraz pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym członków rodziny ani nie przedłożył żadnych dokumentów na poparcie zgłoszonych twierdzeń, a zatem dokonanie ustalenia, jaki konkretnie wpływ mogłoby wywrzeć wykonanie zaskarżonej decyzji na skarżącego (tj. czy wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki i/lub znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.), okazało się niemożliwe. Oznacza to, że pozytywna ocena gołosłownego w istocie wniosku, była wykluczona. Zażalenie, wskazujące na konieczność znaczącego ograniczenia przez skarżącego aktywności zawodowej, przekładającej się na realne możliwości zarobkowe i pogorszenie się sytuacji finansowej jego i rodziny, przez co ponosi znaczną szkodę, jak też niczym niepoparte twierdzenia dotyczące problemów zdrowotnych skarżącego, nie pozwala na podważenie prawidłowej oceny Sądu pierwszej instancji w tym zakresie. Trudno bowiem uznać aby wskazane w zażaleniu nieudokumentowane okoliczności, stanowiły uprawdopodobnienie wystąpienia w sprawie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie przedstawił dokumentów potwierdzających jego sytuację zdrowotną i majątkową oraz wspólnie z nim zamieszkujących domowników. Nie zmienia też tej oceny załączony do zażalenia wydruk z CEiDK, wskazujący tylko na szeroki zakres zgłoszonej do ewidencji działalności gospodarczej, nie wykazując jednak jak realnie ta działalność jest wykonywana. W związku z powyższym skarżący tak we wniosku, jak i w zażaleniu nie uprawdopodobnił przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, w ocenie NSA, zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a. nie mógł zostać uwzględniony, zaś argumenty zmierzające do wykazania, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, nie podważyły prawidłowej oceny Sądu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ nie przewiduje tego art. 209 w związku z art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w art. 203 i art. 204 p.p.s.a., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń.