II GZ 564/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 217/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 20 stycznia 2025 r. nr 1001-lUCKOD-2.4811.4518.2024.2 w przedmiocie sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 217/25, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę A.P. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 20 stycznia 2025 r. w przedmiocie sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą oraz zwrócił uiszczony wpis sądowy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 20 stycznia 2025 r. została skutecznie doręczona skarżącemu 27 stycznia 2025 r. W decyzji zawarto pouczenie o możliwości zwrócenia się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia, a także możliwości wniesienia skargi do WSA w Łodzi w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 27 lutego 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję z 20 stycznia 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, iż została ona złożona z uchybieniem terminu. Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji odrzucił skargę wskazując, iż w związku ze skutecznym doręczeniem skarżącemu decyzji z dnia 20 stycznia 2025 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 26 lutego 2025 r. Skarżący zaś nadał skargę przesyłką listową 27 lutego 2025 r., a zatem po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 20 stycznia 2025 r. jak również o zasądzenie na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Jednocześnie skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu – wydruku ze śledzenia przesyłek pocztowych celem wykazania faktu nadania przesyłki ze skargą w ustawowym terminie, skuteczności środka zaskarżenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie kiedy to skarga została nadana w ustawowym terminie i nie powinna być odrzucona przez Sąd; 2) naruszenie art. 83 § 3 p.p.s.a poprzez brak przyjęcia, iż nadanie skargi za pośrednictwem Poczty Polskiej nie jest równoznaczne z wniesieniem tego pisma do Sądu, kiedy to skarżący w ustawowym terminie nadał przesyłkę zawierającą skargę do Sądu, 3) naruszenie art. 7a ust. 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wątpliwości w sprawie na korzyść strony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona z uchybieniem terminu wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jak wynika z akt sprawy decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 20 stycznia 2025 r. została skutecznie doręczona skarżącemu 27 stycznia 2025 r. Skarżący wniósł na nią skargę, która została nadana przesyłką poleconą za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego. Na kopercie, w której znajdowała się skarga (k. 8 akt sądowych) widnieje nadruk, zgodnie z którym przesyłka została nadana 26 lutego 2025 r., jak również stempel pocztowy wskazujący datę 27 lutego 2025 r. W związku z tym, iż skarżący podniósł w zażaleniu, iż nadanie skargi nastąpiło 26 lutego 2025 r., na dowód czego przedłożył wydruk z systemu śledzenia przesyłek operatora pocztowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił się do Poczta Polska S.A. o wyjaśnienie rozbieżności w datach widniejących na kopercie. W odpowiedzi na zapytanie wyjaśniono, iż przesyłka polecona o nr [...] została dostarczona przez nadawcę do UP [...] dnia 27 lutego 2025 r. i tego samego dnia została wprowadzona do obrotu pocztowego. Wskazano również, że przesyłka została nadana poprzez system Elektronicznego Nadawcy. Plik do przesyłki został przygotowany przez nadawcę 26 lutego 2025 r., zaś samą przesyłkę dostarczono do urzędu pocztowego kolejnego dnia. Biorąc powyższe pod uwagę należy w pierwszej kolejności wskazać, iż system Elektroniczny Nadawca to internetowa aplikacja umożliwiająca rejestrację przesyłek, generowanie dokumentów nadawczych w formie elektronicznej oraz automatyczne przekazywanie pliku z przesyłkami bezpośrednio do wybranej placówki pocztowej (zob. Regulamin świadczenia usług powszechnych z dnia 1 lutego 2025 r. dostępny na stronie internetowej Poczta Polska S.A. – https://www.poczta-polska.pl/regulaminy/). Jak wynika z wydruku śledzenia załączonego przez skarżącego do zażalenia i co zostało następnie potwierdzone w wyjaśnieniach operatora pocztowego, w dniu 26 lutego 2025 r. przesyłka o nr [...], którą nadano skargę została zarejestrowana w systemie Elektronicznego Nadawcy. Jest to jednoznaczne z przekazaniem wprowadzonych danych o przesyłce przygotowanej do nadania do systemów informatycznych Poczty Polskiej, a nie nadaniem przesyłki w placówce pocztowej. Potwierdzają to również wyjaśnienia, zgodnie z którymi przesyłka polecona o nr [...] została dostarczona do urzędu pocztowego dopiero w dniu następnym, tj. 27 lutego 2025 r., ostemplowana i wprowadzona do obrotu pocztowego. Wobec tego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego operator pocztowy wyjaśnił wszelkie wątpliwości co do daty nadania przesyłki poleconej o nr [...]. Za datę oddania pisma w placówce pocztowej prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał urzędową pieczęć poczty wraz z widniejącą na niej datą. Przy obliczaniu terminów decydująca jest data stempla pocztowego (zob. postanowienie SN z 6.05.1988 r., IV PZ 39/88, OSPiKA 1989, nr 7-12.). Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.