II GZ 562/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 15 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 lipca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1551/12 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 8 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 24 lipca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1551/12 po rozpoznaniu wniosku J. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 27 listopada 2012 r. odmówił przywrócenia terminu. Wymienionym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 8 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Pismem z 1 lutego 2013 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wraz z wnioskiem o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W piśmie tym skarżący wyjaśnił, że o wydaniu w sprawie wyroku dowiedział się z pisma Prezesa ARiMR z dnia 25 stycznia 2013 r. Skarżący powołał się ponadto na wniesione wcześniej pismo z 8 stycznia 2013 r. zawierające dokumentację medyczną potwierdzającą jego dolegliwości zdrowotne. Sąd I instancji postanowieniem z 19 lutego 2013 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu. W następstwie wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie wskazując na konieczność rozważenia przez Sąd I instancji podnoszonej przez skarżącego okoliczności związanej z niepoinformowaniem go o terminie rozprawy będącej przyczyną niezłożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie. W związku z tym Sąd I instancji zbadał ponownie wniosek o przywrócenie terminu o sporządzenie uzasadnienia biorąc pod uwagę wytyczne sądu kasacyjnego. Sąd I instancji powołując się na treść art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) stwierdził, że nie stanowi przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu niepowiadomienie skarżącego o posiedzeniu sądu w dniu 27 listopada 2012 r. Skarżący występował bowiem samodzielnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wniósł skargę do Sądu oraz prawidłowo odpowiadał na wezwania Sądu. Sąd podkreślił, że z protokołu rozprawy wynika, iż skarżący został poinformowany o terminie rozprawy wyznaczonej na 27 listopada 2012 r. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu na sporządzenie uzasadnienia i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił mu przywrócenia terminu, J. G. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji domagając się jego zmiany i przywrócenia terminu we wnioskowanym zakresie. Skarżący podniósł, że nie mógł złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia we właściwym terminie, gdyż nie został powiadomiony o wyznaczonym terminie rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdza, że stan faktyczny przyjęty przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jest bezsporny, a ocena braku wystąpienia przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest prawidłowa. Słusznie bowiem Sąd I instancji przyjął, że podnoszony przez skarżącego zarzut niedoręczenia mu zawiadomienia o terminie rozprawy był niezasadny i nie mógł stanowić podstawy przywrócenia terminu w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. do dokonania czynności procesowej. Z akt sprawy wynika, że skarżący został powiadomiony w dniu 8 listopada 2012 r. o terminie rozprawy wyznaczonym na 27 listopada 2012 r. Dowodem potwierdzającym tę okoliczność jest zwrotne potwierdzenie odbioru, na którym skarżący osobiście pokwitował odbiór korespondencji sądowej. Skarżący wiedział zatem o terminie rozprawy, w którym zostanie rozpoznana jego skarga. Wyrok w sprawie został wydany w dniu 27 listopada 2012 r. na posiedzeniu Sądu, na którym skarżący nie był obecny. Prawidłowość doręczenia zawiadomienia skarżącemu o terminie rozprawy nie budziła jakichkolwiek wątpliwości. Skarżący na skutek zaniedbań we własnej sprawie nie podjął, jak słusznie zauważył Sąd, działań mających na celu ustalenie wyniku rozprawy i w związku z tym nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie określonym w ustawie. Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.