II GZ 55/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R J na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt VI SPP/Wa 166/19 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi R J na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [..] marca 2019 r. nr [..] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt VI SPP/Wa 166/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw R J od zarządzenia referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2019 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R J na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia. W uzasadnieniu podano, że postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone w dniu 19 sierpnia 2019 r. Termin do złożenia sprzeciwu upływał zatem w dniu 26 sierpnia 2019 r. (poniedziałek). Pismem nadanym w placówce pocztowej w 2 września 2019 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. W związku z powyższym sprzeciw został złożony z uchybieniem terminu. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Przyznał, że sprzeciw został wniesiony po terminie i wskazał, że mimo uchybienia terminowi sprawa powinna być rozpoznana w drodze wyjątku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast § 2 cytowanego artykułu stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z przywołanej regulacji prawnej wynika, jak słusznie wskazał Sąd I instancji, że warunkiem merytorycznego rozpoznania sprzeciwu wniesionego przez stronę jest m.in. jego wniesienie w terminie 7 dni od doręczenia skarżonego postanowienia. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie referendarza sądowego z 8 sierpnia 2019 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy zostało u doręczone w 19 sierpnia 2019 r., co oznacza, że termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 26 sierpnia 2019 r. (poniedziałek). Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że sprzeciw został złożony po ustawowym terminie tj. dopiero w dniu 2 września 2019 r. Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznać należało, że spełniona została przesłanka obligująca Sąd I instancji do odrzucenia sprzeciwu, określona w art. 259 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji