II GZ 546/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. – P. Spółki z o.o. w R. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 2935/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. – P. Spółki z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2015 r. Przewodniczący V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwała J. – P. spółkę z o.o. w R. do uiszczenia wpisu sądowego, w kwocie 400 zł, od wniesionej przez nią skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W podstawie prawnej wezwania do uiszczenia wpisu podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., ,poz. 270 ze zm., dalej; p.p.s.a.) i § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie w sprawie wpisów). Zażaleniem spółka J. – P. zaskarżyła zarządzenie wnosząc o jego zmianę poprzez prawidłowe określenie wysokości wpisu ewentualnie o uchylenie zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Strona podniosła, że w jej ocenie wpis został błędnie określony i powinna być niższy. Powinien wynosić "prawdopodobnie" 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne – zdanie pierwsze art. 231 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skargą objęto decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r., którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] marca 2015 r. wymierzające skarżącej spółce karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w kwocie 12.000 zł. Skoro przedmiotem postępowania administracyjnego i jego wynikiem było nałożenie kary pieniężnej w określonej wysokości, to w konsekwencji zakwestionowanie decyzji organu administracyjnego mającej za przedmiot należność pieniężną powoduje konieczność uiszczenia wpisu stosunkowego od wniesionej od takiego rozstrzygnięcia skargi. Mając na uwadze przywołane regulacje, stan sprawy oraz wartość przedmiotu zaskarżenia wynikającą z wysokości nałożonej na skarżącego kary, za prawidłowe uznać należy ustalenie zaskarżonym zarządzeniem wysokości należnego w sprawie wpisu sądowego. Zasadnie, bowiem ustalono go na kwotę 400 zł, co wynika z regulacji zawartej w § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wpisów określającego, że wpis stosunkowy wynosi 3% wartości przedmiotu zaskarżenia dla spraw, w których wysokość należność obejmuje kwoty ponad 10.000 do 50.000 zł, nie mniej jednak niż 400 zł. Podniesiona w zażaleniu argumentacja, że "wpis powinien być niższy prawdopodobnie taki jak przy skardze na wydaną decyzję tj. najprawdopodobniej 100 zł" nie znajduje jakiegokolwiek oparcia w obowiązujących, przywołanych, przepisach prawa dotyczących ponoszenia opłat sądowych związanych z zainicjowaniem postępowania sądowoadministracyjnego w związku z wniesieniem skargi. Jak, bowiem wskazano wysokość wpisu od skargi ustalana jest w zależności od przedmiotu sprawy administracyjnej, warunkującego czy wpis będzie stały czy stosunkowy, oraz wartości przedmiotu zaskarżenia, która z kolei wpływa na odpowiednie ustalenie wysokości należnego wpisu. Zauważyć przy tym należy, że skarżąca spółka kwestionując prawidłowość zastosowania przepisu § 1 pkt 2 rozporządzenia o wpisach, nie wskazuje w oparciu, o którą z regulacji zawartych w tym rozporządzeniu należny w sprawie wpis powinien zostać określony, co dodatkowo czyni zażalenie bezzasadnym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.