II GZ 52/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 854/19 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 6 września 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 854/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek W. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2019 r., w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że w dniu 13 marca 2019r. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wyżej opisane postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD). Skarga ta została odrzucona przez WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 14 maja 2019 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.). Pismem z dnia 27 maja 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżący wskazał brak możliwości sporządzenia skargi w terminie ze względu na problemy zdrowotne spowodowane zerwaniem mięśnia dwugłowego ramienia. Dla potwierdzenia tych okoliczności załączył do wniosku zwolnienia lekarskie przedstawiające niezdolność do pracy w terminach: od dnia 25 stycznia 2019 r. do dnia 1 marca 2019 r., od dnia 2 marca 2019 r. do dnia 5 kwietnia 2019 r. oraz od dnia 6 kwietnia 2019 r. do dnia 26 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jako spóźnionego (na podstawie art. 88 p.p.s.a.), wskazał, że przyjmując, iż przeszkoda do wniesienia skargi ustała wraz z zakończeniem ostatniego dnia zwolnienia lekarskiego, czyli 26 kwietnia 2019r., skarżący powinien złożyć wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni, a zatem z upływem 6 maja 2019 r. Wniosek sporządził natomiast dopiero dnia 27 maja 2019 r. Zdaniem Sądu, mimo że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, to nie dochował należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, nie zachowując siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł W. W. W treści zażalenia wskazał, że jego stan zdrowia po zakończeniu okresu zwolnienia był nadal bardzo zły, a leczenie zakończył dopiero 6 września 2019 r., co wynika z zaświadczenia o zakończeniu leczenia ortopedycznego. Skarżący stwierdził, że w dniu 26 kwietnia 2019 r. nie ustała przeszkoda do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 1). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). Zgodnie zaś z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W świetle postanowień przytoczonych przepisów uchybiony termin do wniesienia skargi należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie skargi do sądu administracyjnego); 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Z uwagi jednak na fakt, że stosownie do przepisu art. 88 p.p.s.a., zdanie pierwsze, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, w pierwszej kolejności - przed merytoryczną oceną, czy uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej - kontroli podlega terminowość wniosku o przywrócenie tego terminu. W rozpoznawanym przypadku z akt sprawy, a konkretnie z treści wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi wynika, że wnioskodawca jako przyczynę uchybienia terminowi do złożenia skargi, podał "uraz w postaci zerwania mięśnia dwugłowego ramienia", konieczność częstych badań lekarskich, często poza miejscem zamieszkania. Do wniosku - na potwierdzenie przytoczonych okoliczności - załączył zaś kserokopię zwolnień lekarskich, potwierdzających niezdolność do pracy z powodu urazu łącznie w terminie od dnia 25 stycznia 2019 r. do dnia 26 kwietnia 2019 r. W tym stanie rzeczy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji miał uzasadnione podstawy by uznać, że załączone zwolnienia lekarskie potwierdzają wskazywaną przez wnioskodawcę przyczynę uchybienie terminu do wniesienia skargi oraz czas trwania tej przyczyny. Tak więc - wbrew stanowisku zawartemu w zażaleniu - WSA zasadnie stwierdził, że przeszkoda do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi ustała 26 kwietnia 2019 r. Tym samym wniosek - jako spóźniony - podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.