II GZ 518/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 920/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie wygaśnięcia oraz nakazu zwrotu licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 920/17, Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał R. J. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej "rozporządzenie"), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że niniejsze postępowanie jest ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1157/14, w którym to postępowaniu skarżący został zwolniony od kosztów oraz ustanowiono mu pełnomocnika z urzędu. Podniósł również, że zgodnie z uchwałą NSA z dnia 2 grudnia 2010 r. prawo pomocy obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania (sygn. II GPS 2/10). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), w takiej sytuacji jednak przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, iż skarga złożona w niniejszej sprawie jest pismem procesowym podlegającym opłacie, a zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Należy wskazać, że Sąd pierwszej instancji zasadnie wezwał skarżącego w świetle wymienionych przepisów do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł, bowiem stosownie do § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Zaskarżone zarządzenie jest zatem prawidłowe i nie narusza prawa. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 – 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z powyższych okoliczności. Co prawda skarżący w zażaleniu wskazał, że postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. VI SA/Wa 1157/14 został zwolniony od kosztów sądowych oraz ustanowiono mu pełnomocnika z urzędu. A wobec tego, że niniejsze postępowanie jest postępowaniem ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. VI SA/Wa 1157/14, nie powinien ponosić żadnych opłat. Jednak należy zauważyć, że, wbrew stanowisku skarżącego, pismem inicjującym przedmiotowe postępowanie jest skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Z treści tego pisma nie wynika bowiem by skarżący wnosił o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. VI SA/Wa 1157/14, jak podnosi w zażaleniu. Ponadto wymaga podkreślenia, że zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu prowadzi do tego, że Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jedynie, czy zachodziły podstawy prawne do wezwania o uiszczenie wpisu i czy wysokość tej opłaty została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając powyższe okoliczności na uwadze NSA uznał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w zakresie określenia zarówno podstawy prawnej, jak i wysokości żądanego wpisu odpowiada prawu. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.