II GZ 51/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2084/20 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: oddalić zażalenie

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2084/20 na podstawie art. 235a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) wezwał A.B. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 3.50 zł, stosownie do treści § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090) za odpis skargi w sprawie jego skargi na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie art. 235a p.p.s.a., polegające na błędnym przyjęciu, że Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego jest stroną, która nie posługuje się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. W uzasadnieniu powołał się na treść zarzucanego przepisu i stwierdził, że zaskarżone zarządzenie jest błędne. Organ posługuje się bowiem środkami komunikacji elektronicznej i otrzymał skargę w formie elektronicznej. W postępowaniu nie występują natomiast inne strony, zatem art. 235a p.p.s.a. nie mógł mieć w sprawie zastosowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 47 § 3 p.p.s.a. w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 346 ze zm.). Zgodnie z treścią stanowiącego podstawę zaskarżonego zarządzenia art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Konsekwencje nieuiszczenia tej opłaty określa art. 220 § 3a p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Nie budzi wątpliwości, co podnosi autor zażalenia, że organ administracji - Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego posługuje się środkami komunikacji elektronicznej. Wynika to z treści art. 74a § 10 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Ponadto, stosownie do treści art. 16 ust. 1a powołanej ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. Powyższa zasada dotycząca doręczeń nie odnosi się jednakże do innych uczestników postępowania, którzy nie mają obowiązku udostępniać elektronicznej skrzynki podawczej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 24 września 2020 r., sygn. akt I GZ 230/20 i z dnia 16 lutego 2021 r., sygn. akt I GZ 10/21). Również w literaturze przedmiotu zauważono, że z treści art. 235a p.p.s.a., dodanego na podstawie art. 4 pkt 16 ustawy z 10.01.2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 183) wynika, że opłata kancelaryjna ma być pobierana również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli w postępowaniu występują strony (uczestnicy postępowania), które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Wprowadzenie opłaty kancelaryjnej, o której mowa w tym przepisie, w istocie oznacza, że strona korzystająca ze środków komunikacji elektronicznej powinna pokrywać koszty nadawania jej pismom tradycyjnej formy i przekazywania do pozostałych stron (v. M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lex 2019). Podzielając powyższe poglądy należy podkreślić, że taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, w której zaskarżonym zarządzeniem wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 3.50 zł, za odpis skargi. Zaskarżone zarządzenie nie wskazuje wprawdzie celu sporządzenia odpisu skargi, niemniej z akt sprawy wynika, że obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie odpisu skargi został na skarżącego prawidłowo nałożony celem doręczenia sporządzonego odpisu uczestnikowi postępowania, to jest X. S.A. w [...]. Skarżący, twierdząc w zażaleniu, że w sprawie tej nie występują inne strony pomija, że w sprawie tej występuje powołany uczestnik postępowania, dla którego ów odpis skargi musiał zostać sporządzony, stosownie do treści art. 47 § 3 w zw. z art. 235a p.p.s.a. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem – należna opłata kancelaryjna za odpis skargi została określona na prawidłowej podstawie prawnej i w prawidłowej wysokości - i dlatego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.