II GZ 507/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 182/22 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 listopada 2021 r. nr BP.54.10.2021.0180.124902 w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy i zawieszenia wydawania nowych świadectw postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Postanowieniem z dnia 10 maja 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 182/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. W. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 listopada 2021 r. w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy i zawieszenia wydawania nowych świadectw. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie złożył skarżący, wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 182/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 31 marca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei w myśl art. 152 § 1 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie, przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie z dnia 10 maja 2022 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lipca 2022 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 31 marca 2021 r. Wyrok ten jest nieprawomocny, gdyż została od niego wywiedziona skarga kasacyjna. W takich okolicznościach postępowanie zażaleniowe dotyczące postanowienia WSA Warszawie z dnia 10 maja 2022 r. stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest bowiem pogląd, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, a w konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z dnia: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17), bowiem w przypadku zasadności takiego zażalenia WSA nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19). W okolicznościach tej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie mógłby również skorzystać z możliwości jakie daje art. 188 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest uchylić zaskarżonego postanowienia i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, skoro decyzja ta obecnie nie podlega wykonaniu z mocy prawa, to jest art. 152 § 1 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.