II GZ 50/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 5186/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. w T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 października 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 5186/23, odrzucił skargę A. w T. (spółka, skarżąca, strona) na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Sąd pierwszej instancji ustalił, że zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 19 czerwca 2023 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 21 lipca 2023 r. Pełnomocnik natomiast skargę na tę decyzję nadał w dniu 22 sierpnia 2023 r. (data stempla pocztowego), tj. po upływie 30-dniowego terminu do złożenia skargi, który rozpoczął bieg w dniu 22 lipca 2022 r. i upływał w dniu 21 sierpnia 2023 r. Oznacza to, że 30-dniowy termin do złożenia skargi wynikający z brzmienia art. 53 (w uzasadnieniu wskazano błędnie art. 54) § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) nie został zachowany. W tym stanie rzeczy skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący, za pośrednictwem pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, podczas gdy skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie o kosztach postępowania. W uzasadnieniu zażalenia wyjaśniono, że zaskarżona decyzja została odebrana przez pełnomocnika skarżącej spółki w dniu 24 lipca 2023 r., co wynika również z odpowiedzi organu na skargę. W tej sytuacji skarga złożona w dniu 22 sierpnia 2023 r. została wniesiona w terminie, ponieważ 30-dniowy termin do jej złożenia upływał w dniu 23 sierpnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jako uzasadnione podlegało uwzględnieniu przez uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi. Niewątpliwie trafny okazał się zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie na tle wadliwie ustalonego stanu faktycznego w zakresie dochowania przez stronę skarżącą terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Kontrolowany Sąd Wojewódzki nie dostrzegł, że w toku procedury doręczania zaskarżonej decyzji doszło do omyłki w zakresie wypełnienia druków zwrotnych potwierdzeń odbioru, przy braku wątpliwości co do tego, kiedy i kto w imieniu właściwych adresatów odebrał przesyłki urzędowe. O ile na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki adresowanej do uczestnika postępowania (F. Korneckiego) widnieje pieczęć spółki partnerskiej prowadzonej przez adwokatów i radców prawnych, w tym adwokata T. Urbanika reprezentującego tę stronę, podpis osoby uprawnionej do odbioru korespondencji w imieniu tego podmiotu oraz data odbioru (24 lipca 2023 r.), o tyle na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki adresowanej do pełnomocnika strony skarżącej (adwokata T. Urbanika) znajduje się podpis uczestnika postępowania – F. Korneckiego oraz data odbioru (21 lipca 2023 r.). Z powyższych ustaleń wynika, że skoro objęta skargą decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 lipca 2023 r. (a nie, jak błędnie przyjął Sąd Wojewódzki, 21 lipca 2023 r.), to pełnomocnik ten, wnosząc skargę ze skutkiem na dzień 22 sierpnia 2023 r. (dzień nadania przesyłki poleconej w placówce operatora wyznaczonego), zachował 30-dniowy termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, należało stwierdzić, że odrzucenie skargi – jako wniesionej po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. – odbyło się z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając na względzie powyższe ustalenia i argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 197 § 1 p.p.s.a., jak w sentencji.