II GZ 497/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1680/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. S. na uchwałę Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 23 kwietnia 2024 r. nr 634/II KRF w przedmiocie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1680/24, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę E. S. (dalej: skarżąca) na uchwałę Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 23 kwietnia 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 stycznia 2025 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana, tj. 24 stycznia oraz 3 lutego 2025 r., a następnie 10 lutego została zwrócona przez operatora pocztowego do sądu wskutek niepodjęcia w terminie z placówki pocztowej. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 5 marca 2025 r. wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 7 lutego 2025 r. Mając na uwadze, że termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie, zaś skarżąca nie uiściła wpisu, WSA odrzucił skargę. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca skargę ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających skarżącą z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła. Nie ma również wątpliwości co do tego, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego została słusznie uznana za doręczoną skarżącej 7 lutego 2025 r., a wobec nieuiszczenia przez skarżącą wpisu w zakreślonym terminie, zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę E. S. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.