II GZ 488/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2022 r. sygn. akt II GZ 488/21 o oddaleniu zażalenia M.K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1286/21 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów postanawia: odrzucić zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) postanowieniem z 19 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 488/21 oddalił zażalenie M.K. (dalej: skarżący) na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 listopada 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1286/21 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z [...] lipca 2021 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. W uzasadnieniu postanowienia z 19 stycznia 2022 r. NSA stwierdził, że prawidłowo sąd pierwszej instancji pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z 7 października 2021 r. z uwagi na to, że w wyznaczonym terminie skarżący wprawdzie odpowiedział sądowi, że pismo to stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, ale do dnia 25 października 2021 r. nie nadesłał żądanego przez sąd odpisu tego pisma celem doręczenia go organowi. Dlatego NSA oddalił zażalenie skarżącego. W piśmie z 10 lutego 2022 r. NSA doręczając skarżącemu odpis postanowienia z 19 stycznia 2022 r. poinformował, że załączone orzeczenie sądu jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu, tzn. że stało się prawomocne z chwilą wydania. W odpowiedzi skarżący pismem z 21 lutego 2022 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie NSA zwracając się z prośbą o "przywrócenie sprawy", ponieważ "wszystko zostało opłacone", a strona w żaden sposób nie została wysłuchana. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie NSA z 19 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 488/21 jest niedopuszczalne. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej cyt. jako: p.p.s.a.). Przepisy tej ustawy nie dają podstaw do zaskarżania orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Taki przypadek zachodzi wówczas, gdy od danego orzeczenia nie jest w ogóle przewidziany środek odwoławczy. Zaskarżalne w drodze środków odwoławczych, takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie, są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Natomiast od orzeczeń NSA nie przysługują żadne środki odwoławcze. Z tych względów orzeczenia te są ostateczne, tzn. nie podlegają one zaskarżeniu i stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Takie pouczenie skarżący otrzymał w piśmie z 10 lutego 2022 r., przy którym doręczono mu odpis postanowienie NSA z 19 stycznia 2022 r. Pismo to skarżący odebrał w dniu 14 lutego 2022 r. Z tych powodów zażalenie na postanowienie NSA z 19 stycznia 2022 r. jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 168 § 1 w związku z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.