II GZ 482/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 730/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości renty strukturalnej postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił zażalenie C. P. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 20 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie zmiany wysokości renty strukturalnej. Relacjonując stan sprawy, Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną C. P. z powodu sporządzenia jej osobiście przez skarżącego oraz wniesienia z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu. Postanowienie to, wraz z pismem przewodnim z dnia 22 maja 2014 r., zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 maja 2014 r. Skarżący został pouczony o prawie do złożenia zażalenia oraz o obowiązku sporządzenia tego zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 28 maja 2014 r. skarżący wniósł osobiście przez siebie sporządzone zażalenie na wyżej wskazane postanowienie z dnia 20 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skoro w przedmiotowej sprawie skarżący, mimo prawidłowego pouczenia go o obowiązku sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata lub radcę prawnego, wniósł zażalenie sporządzone przez siebie osobiście, to zażalenie to podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący domagał się oceny dowodów złożonych przez niego w sprawie i "wyciągniecie wniosków przez Wojewódzki Sad Administracyjny Wydział III". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że celem niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie, czy Sąd I instancji wydając zaskarżone postanowienie naruszył obowiązujące przepisy prawa. W pierwszej kolejności wypada zauważyć, że od autora zażalenia nie wymaga się wskazywania podstaw zaskarżenia, a tylko zwięzłego uzasadnienia zażalenia, a więc wskazania uchybień postępowania lub postanowienia, które według skarżącego uzasadniają zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia lub zarządzenia. Jednakże, aby zażalenie mogło zostać uwzględnione, celowe jest wykazanie, że zaskarżone postanowienie narusza prawo materialne przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, bądź też narusza przepisy postępowania w taki sposób, że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy (Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005 r., s.582). W rozpoznawanej sprawie skarżący w zażaleniu w istocie kwestionuje brak oceny dowodów złożonych przez niego w sprawie, a nie wskazuje ani jakie przepisy zostały przez Sąd I instancji naruszone, ani też nie odnosi się w żadnym fragmencie swojego zażalenia do objętego przedmiotowym zażaleniem postanowienia Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia. Oceniając kontrolowane rozstrzygnięcie Sądu I instancji należy wskazać, że stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź tez przez osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie sporządził i złożył skarżący niebędący podmiotem uprawnionym w myśl powyższych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wniesienia przedmiotowego zażalenia. Brak podpisu profesjonalnego pełnomocnika nie stanowi także braku formalnego, który mógłby ulec konwalidacji w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji stwierdzić należy, iż nie naruszając prawa, Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącego na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.