II GZ 478/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B P Sp. z o.o. w W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 3639/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B P Sp. z o.o. w W na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [..] października 2013 r. nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 20 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie lub Sąd I instancji) odrzucił zażalenie B P Sp. z o.o. w W (dalej: spółka) na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 października 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 3639/13, w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [..] października 2013 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia podał, że WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2014 r. oddalił skargę spółki, na decyzję GITD z dnia [...] października 2013 r. Spółka zaskarżyła powyższy wyrok skargą kasacyjną, a WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną, uznając, że w zakreślonym terminie 7 dni spółka nie uiściła wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej. Skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem, które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 30 grudnia 2015 r., ze względu na niespełnienie wymogu, o którym mowa w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Następnie spółce przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia została odebrana w dniu 12 września 2016 r. (z.p.o. karta nr 287 akt), a termin do wykonania tej czynności upłynął w dniu 19 września 2016 r. W związku z tym, że wpis od zażalenia nie został uiszczony w terminie, WSA w Warszawie odrzucił ten środek zaskarżenia. W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przejawiający się w uznaniu, że skarżącemu prawidłowo doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia. Spółka podała, że Sąd uznał przesyłkę za doręczoną, mimo że w skrzynce pocztowej nie pozostawiono awizo. Ponadto wskazała, że dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieszczona została przesyłka dla adresata. Skarżąca nie posiada informacji, gdzie zostało pozostawione awizo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie spółka nie jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie orzeczenia sądu (postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 3639/13 odmówiono spółce przyznania prawa pomocy i nie zostało ono zaskarżone). W zażaleniu skarżąca podnosi że w skrzynce pocztowej nie pozostawiono awizo, a ponadto, że dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieszczona została przesyłka dla adresata. Argumentacja podniesiona przez skarżącą nie podważa trafności zaskarżonego orzeczenia. Powoływany przez spółkę art. 73 p.p.s.a. dotyczy doręczenia zastępczego, które ma zastosowanie w sytuacji, kiedy przesyłki nie można doręczyć adresatowi osobiście. W rozpoznawanej sprawie przesyłka została doręczona adresatowi w Urzędzie Pocztowym Warszawa 66 w dniu 12 września 2016 r., co zostało potwierdzone podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Skoro nie ulega wątpliwości, że wezwanie zostało osobiście odebrane (nie zastosowano fikcji doręczenia), to bezzasadne jest powoływanie się przez spółkę na wadliwe awizowanie przesyłki. Ze wskazanych powodów NSA, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.