II GZ 471/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/GL 222/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku – Białej z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia należności na raty postanawia: oddalić zażalenie

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/GL 222/17 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wezwał S.P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku – Białej z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie rozłożenia należności na raty w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu zażalenia opisał trudną sytuację życiową i zdrowotną w jakiej się znajduje. W związku z zawartym w zażaleniu wnioskiem o przyznanie prawa pomocy skarżący został wezwany o złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Skarżący prawidłowo pouczony nie złożył w terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w wyniku czego jego wniosek został pozostawiony bez rozpoznania (zarządzenie referendarza sądowego z dnia 21 kwietnia 2017 r.), od którego skarżący – prawidłowo pouczony – nie wniósł sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 198 p.p.s.a. do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponieważ do postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy w związku z wydaniem zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.), czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu (zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/GL 222/17 wniosek skarżącego został pozostawiony bez rozpoznania (bowiem nie został wniesiony na urzędowym formularzu), a skarżący – prawidłowo pouczony – nie wniósł sprzeciwu od tego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem, a argumentacja strony przedstawiona w zażaleniu nie podważa tej oceny. Zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu prowadzi do tego, że Naczelny Sąd Administracyjny ocenia, czy zachodziły podstawy prawne do wezwania o uiszczenie wpisu i czy wysokość tej opłaty została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zatem kwestie podnoszone w zażaleniu, dotyczące trudnej sytuacji życiowej, finansowej i zdrowotnej skarżącego – nie mogły być przedmiotem oceny na tym etapie postępowania. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a.