Sygnatura
II GZ 466/26
Postanowienie NSA z 22 października 2026 r., II GZ 466/26 – uprawnienia do kierowania pojazdami
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 22 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2026 r. sygn. akt III SA/Gd 482/26 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w sprawie ze skargi J.T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 2 lipca 2026 r. nr SKO Gd/5586/25 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 10 września 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 482/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 12 listopada 2025 r. nr SLK.5430.2.523.2025.AP. w sprawie ze skargi J.T. (dalej przywoływany jako: "Skarżący", "Strona") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 2 lipca 2026 r. nr SKO Gd/5586/25 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. WSA w treści uzasadnienia wskazał, że Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji o skierowaniu Skarżącego na badanie lekarskie celem stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych lub ich braku do kierowania pojazdami mechanicznymi. W ocenie Skarżącego brak wstrzymania decyzji obu organów spowoduje konieczność wykonania badań lekarskich i zniweczy cel skargi, tj. jej rozpoznanie straciłoby sens. Skutki niewstrzymania wykonania decyzji byłby nieodwracalne w tym znaczeniu, że Skarżący musiałby poddać się badaniom, a przywrócenie stanu poprzedniego (niepoddanie się badaniom) byłoby niemożliwe. WSA uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. WSA wskazał, że wniosek nie został w istocie uzasadniony. Skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem, że wykonanie decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym zakresie pełnomocnik poprzestał bowiem jedynie na wskazaniu, iż wykonanie decyzji będzie skutkowało bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego. 2. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Skarżący wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ja decyzji z uwagi na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jej wykonania względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie wniosku do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: 3. zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji służy ochronie tymczasowej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby wywołać decyzja ostateczna, zanim zostanie przeprowadzona sądowoadministracyjna kontrola jej legalności. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, okoliczności i faktów, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 26 marca 2024 r., sygn. I GZ 321/24; 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338/07; 10 maja 2011 r., sygn. II FZ 106/11; 28 września 2011 r., sygn. I FZ 219/11, powoływane orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego dostępne w Internecie w CBOIS). 5. Skierowanie na badania lekarskie nie skutkuje samo w sobie zatrzymaniem prawa jazdy, czy cofnięciem uprawnienia do kierowania pojazdem. Oczywiste jest, że wykonanie zaskarżonej decyzji o skierowaniu Skarżącej na badania lekarskie w celu stwierdzenia braków przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów może wiązać się z pewnymi trudnościami (konieczność osobistego stawiennictwa na badanie, zaangażowanie czasowe), jednak nie rodzi to powstania wobec Skarżącej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Orzecznictwo sądów administracyjnych w kwestii możliwości wstrzymania wykonania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami jest jednolite i uznaje, że decyzja taka nie wywołuje ani trudnych do odwrócenia skutków, ani nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bowiem w sposób bezpośredni nie wpływa na uprawnienia do kierowania pojazdami (por. cytowane przez WSA postanowienie NSA z 12 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 98/20; czy postanowienie NSA z 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt II GZ 75/22; 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II GZ 621/24). Bezpośrednią konsekwencją decyzji nie jest bowiem cofnięcie posiadanych uprawnień, a jedynie konieczność poddania się badaniu lekarskiemu. To z ewentualną, a więc wciąż hipotetyczną decyzją o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami można wiązać skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Potencjalne trudności związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji, których nie można wykluczyć, są podyktowane jej celem, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego. 6. W świetle przedstawionych okoliczności, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe, tym bardziej, że wniosku zawartego w skardze nie uzasadniono wyczerpująco. 7. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. .
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 2 października 2026
- Symbol z opisem
- 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
- Hasła tematyczne
- Wstrzymanie wykonania aktu
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Patrycja Joanna Suwaj /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 61 § 3 · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Sz 421/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Szczecinie z 22 października 2026 r., II SA/Sz 421/26 – uprawnienia do kierowania pojazdami
Sygnatura: II SA/Sz 464/26 · 22 października 2026
Wyrok WSA w Szczecinie z 22 października 2026 r., II SA/Sz 464/26 – uprawnienia do kierowania pojazdami
Sygnatura: III SA/Łd 488/26 · 21 października 2026
Wyrok WSA w Łodzi z 21 października 2026 r., III SA/Łd 488/26 – uprawnienia do kierowania pojazdami
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny