II GZ 46/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 844/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. Z. na decyzję Polskiej Agencji Nadzoru Audytowego z dnia 18 grudnia 2023 r. nr DP.4010.29.2023.AB.8 w przedmiocie kary administracyjnej za naruszenie przepisów ustawy o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 844/24, odmówił I. Z. (skarżąca) wstrzymania wykonania objętej skargą decyzji Polskiej Agencji Nadzoru Audytowego (organ) z dnia 18 grudnia 2023 r. w przedmiocie kary administracyjnej za naruszenie przepisów ustawy o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym. Strona skarżąca wniosła zażalenie na wskazane wyżej postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. przez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, pomimo że Skarżąca wykazała w złożonym wniosku o wstrzymanie, że w przypadku wykonania decyzji zachodziło będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających na: braku możliwości świadczenia podstawowych dla niej usług stanowiących jej działalność zawodową; konieczności wypowiedzenia zawartych umów na przeprowadzenie czynności objętych zakazem, a w konsekwencji: utracie dobrego imienia Firmy audytorskiej; utracie ponad 80% przychodów Skarżącej; utracie przychodów pozwalających jej na zaspokojenie nawet podstawowych potrzeb życiowych, realnym ryzku poniesienia odpowiedzialności odszkodowawczej względem podmiotów z którymi Skarżąca zawarła umowy przeprowadzenia badań sprawozdań finansowych. Wyrokiem z dnia 4 września 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 844/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej. Powyższy wyrok nie jest prawomocny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 zd. 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu, jeżeli stało się bezprzedmiotowe. W przedmiotowej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne, w ramach którego wydano objęte wniesionym zażaleniem postanowienie o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji (postanowienie z dnia 17 czerwca 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 844/24), zostało zakończone w związku z wydaniem w dniu 4 września 2024 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego skargę. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że po wydaniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności staje się bezprzedmiotowe, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu (por. np. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17, 13 listopada 2019 r., sygn. akt II GZ 261/19; z 22 kwietnia 2021 r. sygn. akt II GZ 115/21; 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GZ 97/23). W takiej sytuacji kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności przestaje być – co najmniej tymczasowo – aktualna w zakończonym postępowaniu pierwszej instancji, a jeżeli orzeczenie kończące to postępowanie nie stało się prawomocne – kompetencja w zakresie udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, o ile w postępowaniu drugiej instancji zostanie złożony nowy wniosek o udzielenie tego rodzaju ochrony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.