II GZ 440/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1612/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 marca 2022 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 1 września 2022 r., odrzucił skargę R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 marca 2022 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy: R. B., w związku z wniesioną skargą na powołaną decyzję, wezwany został zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2022 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 450 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie w dnu 1 lipca 2022 r. Sąd I instancji stwierdził, że do dnia 31 sierpnia 2022 r. strona wpisu nie uiściła wobec czego, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), skargę odrzucił. Zażaleniem R. B. zaskarżył postanowienie Sądu I instancji, podnosząc, że nie miał wpływu na powstanie błędu spowodowanego przez pracownika, który nie dopilnował dokonania przelewu w ustalonym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu, albowiem nie podważa prawidłowości postanowienia Sądu I instancji. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosowanie zaś do art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę na rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 marca 2022 r., nie uiściła należnego od tejże skargi wpisu. W związku z tym zasadnie została wezwana zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2022 r., do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Jak wynika z analizy akt sprawy i co trafnie ustalił Sąd I instancji, powołane wezwanie zostało doręczone skarżącemu 1 lipca 2022 r. Skuteczny termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upływał zatem z dniem 8 lipca 2022 r. Skarżący do dnia wydania zaskarżonego postanowienia wpisu nie uiścił. W tym stanie sprawy Sąd I instancji, był zobligowany stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucić, co zasadnie uczynił. Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu argumentacji, wskazać należy, że to skarżący jako przedsiębiorca odpowiada za działania podległych mu pracowników, wobec czego "błąd pracownika" należy uznać za błąd samego skarżącego, który dziwi tym bardziej, że strona uzupełniła drugi z braków formalnych skargi kasacyjnej, gdzie wezwanie do jego usunięcia doręczono stronie w tym samym dniu, w którym doręczono wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.