II GZ 436/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. L.-G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wr 789/21 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi E. L.-G. na akt Starosty Zgorzeleckiego z dnia 4 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu organizacji ruchu drogowego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 789/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę E. L. na akt zatwierdzenia przez Starostę Zgorzeleckiego z dnia 4 listopada 2013 r. w przedmiocie organizacji ruchu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżąca została wezwana m.in. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez jej podpisanie - pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie Skarżąca wskazała jedynie swój numer Pesel, natomiast w wyznaczonym terminie nie usunęła braku formalnego skargi przez jej podpisanie. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości i wniosła o jego uchylenie Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi, pomimo usunięcia przeze mnie, w terminie, braków formalnych przez przesłanie pismem z dnia 27 grudnia 2021 r. prawidłowo podpisanej skargi oraz podanie mojego numeru PESEL - art. 6 p.p.s.a. przez nie pouczenie mnie przez Sąd dlaczego w/w uzupełnienia nie uznaje za usunięcie braków formalnych oraz nie wezwanie mnie - po takim pouczeniu i wyjaśnieniu - do usunięcia braków zgodnie z tym pouczeniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, które przemawiałyby za uwzględnieniem zawartej w nim argumentacji. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, o czym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Z art. 49 § 1 P.p.s.a. wynika natomiast, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności niezrozumienia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie można traktować jako okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie było sformułowane w sposób jasny. Skarżąca nie może zatem skutecznie powoływać się na okoliczność, że nie zrozumiała treści wezwania Sądu. Zasadniczo bowiem twierdzenie skarżącej, że nie zrozumiała treści wezwania, w sytuacji gdy obiektywnie można stwierdzić, że treść wezwania jest jasna, potwierdza, że to z winy skarżącej, bo wynikającej z jej subiektywnego przekonania, nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, co przecież nie jest samo w sobie skomplikowaną czynnością procesową, która wymagałaby czy to odpowiednich kwalifikacji zawodowych (wiedzy), czy też nakładu pracy. Tym bardziej, że skarżąca prawidłowo odczytała to wezwanie nadsyłając swój numer Pesel. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu