II GZ 431/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1261/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 19 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z [...] marca 2013 r. w przedmiocie płatności obszarowych. Postanowieniem z 25 marca 2014 r. WSA w G. odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną i złożoną osobiście przez skarżącego – J. K.. Pismem z [...] kwietnia 2014 r. J. K. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z 25 marca 2014 r. WSA w G. postanowieniem z 14 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1261/13, odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie. Sąd stwierdził, że pomimo pouczenia o przymusie adwokacko-radcowskim wynikającym z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zażalenie zostało sporządzone osobiście przez skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że WSA nie odniósł się do postawionych w toku postępowania pytań. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkami przewidzianymi w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Oznacza to, że zażalenie w takim przedmiocie powinno być napisane i podpisane przez uprawnione do tego podmioty. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę kasacyjną z uchybieniem wymogu sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego, przez co została ona odrzucona postanowieniem z 25 marca 2014 r. Również zażalenie na to postanowienie, wbrew pouczeniu, zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, co stoi w sprzeczności z art. 194 § 4 p.p.s.a. Brak ten skutkował koniecznością odrzucenia skargi kasacyjnej, a następnie zażalenia bez ich merytorycznej oceny. Skoro więc postanowienie z 14 maja 2014 r. było zgodne z prawem, zażalenie należało oddalić. Wobec tego ani Sąd I instancji ani Naczelny Sąd Administracyjny, który na obecnym etapie postanowienia bada li tylko legalność (zgodność z prawem) postanowienia z 14 maja 2014 r., nie jest uprawniony do odpowiedzi na pytania skarżącego stawiane w toku postępowania. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.