II GZ 428/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 25 listopada Gospodarczej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 947/19 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 14 czerwca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 947/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi R. M. (dalej: skarżący) na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie z 8 stycznia 2021 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o tej samej sygnaturze, o pozostawieniu pisma skarżącego z 25 września 2020 r. bez rozpoznania. W dniu 19 października 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło, przekazane przez Prezesa Sądu Okręgowego w Warszawie, pismo skarżącego zatytułowane "Skarga". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 21 października 2020 r., pismem z 4 listopada 2020 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania treści ww. pisma poprzez jednoznaczne wskazanie celu, w jakim zostało ono wniesione do Sądu. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Korespondencja zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 9 listopada 2020 r. (art. 71 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Termin na wykonanie wezwania upływał zatem w dniu 18 września 2020 r. Jak wynika z akt sprawy, w zakreślonych przez Sąd terminie, skarżący nie sprecyzował treści pisma z 25 września 2020 r. a zatem na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. zarządzeniem z 8 stycznia 2021 r. pismo to pozostawiono bez rozpoznania. Pismem z 1 lutego 2021 r., złożonym w dniu 15 marca 2021 r. w administracji Zakładu Karnego w R., skarżący wniósł zażalenie na ww. zarządzenie. Zaskarżonym na wstępie postanowieniem z 14 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie uznając, że zostało złożone jako spóźnione. Wskazał, że odpis zarządzenia z 8 stycznia 2021 r. został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 29 stycznia 2021 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Termin do wniesienia zażalenia upływał zatem z dniem 5 lutego 2021 r. Z akt sprawy wynika, że zażalenie zostało złożone przez skarżącego w administracji zakładu karnego w dniu 15 marca 2021 r., a więc po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie na wstępie zaskarżonego postanowienia wyjaśnił, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 i 198 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne a także zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (zarządzenia). W tej sprawie odpis zarządzenia z 8 stycznia 2021 r. został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 29 stycznia 2021 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy (na zpo widnieje adnotacja, że skarżący odmówił pokwitowania). Termin do wniesienia zażalenia upływał zatem z dniem 5 lutego 2021 r. Z akt sprawy wynika też, że zażalenie zostało złożone przez skarżącego w administracji zakładu karnego w dniu 15 marca 2021 r., a więc po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności. Złożenie pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 4 p.p.s.a.). W tej sytuacji nie było podstaw do uznania, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji jest nieprawidłowe. Dlatego też, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.