II GZ 427/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 marca 2025 r. sygn. akt III SA/Łd 80/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 listopada 2024 roku nr BP.500.254.2023.2250.LD5.638763 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 80/25, odrzucił skargę P.S. (skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD, organ) z dnia 18 listopada 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika następujący stan faktyczny. Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 30 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 600 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym zakresie doręczono skarżącemu 12 lutego 2025 r. W przewidzianym prawem terminie wskazany brak skargi nie został uzupełniony. Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ww. ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a., albo najpóźniej na wezwanie sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, z akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu 12 lutego 2025 r. Skarżący nie uzupełnił braku skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 19 lutego 2025 r. Sąd Wojewódzki wskazał, że powyższe uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje do jej odrzucenia. Zażalenie na wskazane na wstępie postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie oraz argumentując, że WSA w Łodzi powinien był wezwać go "co najmniej dwukrotnie" do usunięcia braku skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, pisma podlegają odrzuceniu przez sąd w drodze postanowienia. W sprawie, której dotyczy skarga, skarżący nie zachował siedmiodniowego ustawowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pomimo prawidłowego wezwania zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 600 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skarżącemu skutecznie doręczony 12 lutego 2025 r. (k. 15 akt sądowych), natomiast skarżący nie wykonał ww. obowiązku procesowego w ustawowym terminie. Wbrew twierdzeniu skarżącego, Sąd Wojewódzki nie miał kompetencji do ponownego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W związku z powyższym, stwierdzając naruszenie terminu ustawowego do uiszczenia należnego wpisu od skargi, Sąd ten był zobowiązany do wydania postanowienia o jej odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 220 § 1 p.p.s.a. Wobec stwierdzenia formalnej i treściowej prawidłowości zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono o oddaleniu zażalenia na powyższe postanowienie.