II GZ 426/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2743/15 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z wniosku W. S. o wznowienie postępowania w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

W. S.(dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu z dnia 24 listopada 2014 r. o sygn. akt V SA/Wa 545/14 oddalającego skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. nr AP9-841-336/2013/QKT/2. Skarżący, z uwagi na miejsce zamieszkania za granicą (Londyn, Wielka Brytania) upoważnił P. D. zamieszkałego w W. przy ul. K. 31/120 do odbioru korespondencji sądowej i załączył do wniosku pełnomocnictwo do doręczeń. Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał Włodzimierza Sławińskiego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia pisma procesowego. Zarządzenie przesłano na adres do doręczeń wskazany w skardze. Skarżący w zażaleniu na powyższe zarządzenie zarzucił naruszenie art. 220 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i podniósł, że obecnie mieszka w Wielkiej Brytanii. W związku z tym termin do uiszczenia opłaty nie powinien być krótszy niż dwa miesiące. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Po upływie ustawowego terminu do uregulowania należnego wpisu sądowego skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Termin, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. nie obejmuje osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą, które nie mają w kraju pełnomocnika do prowadzenia ich spraw. W tym przypadku przewodniczący powinien wyznaczyć termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące (art. 220 § 2 p.p.s.a.) W rozpoznawanej sprawie skarżący z powodu przybywania za granicą – w Wielkiej Brytanii, gdzie jak twierdzi w zażaleniu ma miejsce zamieszkania, ustanowił pełnomocnika do doręczeń. Potwierdza to dołączone do akt sprawy pełnomocnictwo udzielone P. D. do odbioru korespondencji. Ustanowienie pełnomocnika do doręczeń powoduje ten skutek, że wszelkie pisma w postępowaniu sądowym kierowane do strony są doręczane osobie upoważnionej do odbioru korespondencji (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Pełnomocnictwo do doręczeń, co należy podkreślić, nie jest tożsame z pełnomocnictwem procesowym obejmującym prowadzenie sprawy w imieniu strony w postępowaniach przed organami i sądami. Rozróżnienie to ma znaczenie dla określenia terminu właściwego do uiszczenia opłat w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż dla strony mieszkającej za granicą lecz mającej pełnomocnika do prowadzenia spraw na terenie kraju termin ten będzie wynosił, zgodnie z art. 220 ust.1 p.p.s.a, siedem dni. Natomiast, gdy strona mieszkająca za granicą udzieliła tylko pełnomocnictwa do doręczeń, to termin do uiszczenia opłat sądowych powinien być nie krótszy niż dwa miesiące. Skoro skarżący mieszka w Wielkiej Brytanii (Londyn) i ustanowił pełnomocnika do doręczeń, to termin do uiszczenia wpisu sądowego, jaki należało mu wyznaczyć, powinien wynieść co najmniej dwa miesiące. W związku z tym, wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni o daty jego doręczenia stanowiło naruszenie art. 220 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.